Vanaf de oprichting van Share International schreef Benjamin Creme’s Meester artikelen die niet alleen bedoeld waren voor publicatie in de tijd dat ze geschreven werden, maar ook wanneer de omstandigheden in de wereld daar om vragen. Dit artikel werd in 2005 geschreven en is nu gekozen om hoop te wekken, omdat het zo levendig beschrijft hoe “Maitreya het hart [zal] openen van allen die kunnen reageren, de mensen wegleiden van de angst en verdeeldheid uit het verleden, en hen gereedmaken voor de glorie van de toekomst.”

Maitreya’s taak
door de Meester —, via Benjamin Creme

Het wordt steeds duidelijker dat de drang naar verandering over de hele wereld gestaag aan kracht wint. Gebeurtenis volgt zo snel op gebeurtenis dat maar weinigen de logica kunnen waarnemen van de volgorde waarin het nieuwe het oude verdringt. Wij, jullie Oudere Broeders, onderkennen de onvermijdelijkheid van dit proces en kijken met voldoening toe, omdat we weten dat alles zich naar een volmaaktere uitdrukking van het Plan beweegt.
Voor de mensen is het echter een tijd van beproeving en zorg terwijl zij de gevolgen van hun daden trachten te begrijpen en het hoofd te bieden. De logica van de gebeurtenissen ontgaat hun en maakt dat zij de goddelijkheid waarin zij hun vertrouwen hebben gesteld, in twijfel trekken. Zo is het bij mensen altijd gegaan, terwijl ze blind worstelen om hun wil door te zetten of om de gevolgen van hun inspanningen te ontwijken.
Terwijl we ons van tijdperk naar tijdperk bewegen, worden dergelijke perioden van spanning en besluiteloosheid telkens weer herhaald. Elk nieuw tijdperk brengt nieuwe en onbekende krachten in de wereld die geleidelijk op de mensen inwerken en een reactie teweegbrengen. Zo is het thans, terwijl mensen tastend naar de nieuwe richting zoeken die de energieën van het nieuwe tijdperk hun oplegt. Sommigen voelen de weg aan en trachten hun broeders de vereiste actie bij te brengen. Velen zijn echter bang voor verandering en zien slechts een dreigende chaos en ineenstorting indien de ‘radicalen’ hun zin krijgen.
In deze verdeelde wereld is de Christus gekomen. Zijn taak is om deze ongelijksoortige groeperingen te verzoenen en orde te scheppen uit de huidige verwarring en opschudding. Dat het voor Hem geen gemakkelijke taak is, moet voor iedereen duidelijk zijn. Hoe dan moet Hij te werk gaan om de kloof tussen het oude en angstige, en het ontluikende nieuwe te overbruggen? Hoe ook moet Hij het diepgewortelde materialisme beantwoorden dat het kenmerk is van de huidige tijd? Hoe moet Hij omgaan met de onverdraagzaamheid van de religieuze groeperingen en hen helpen eenheid te ervaren?
Door Zichzelf aan te dienen als mens onder de mensen zal Maitreya geen aanspraken maken, geen trouw eisen. Eenvoudig en direct zal Zijn benadering zijn, bescheiden en kalm Zijn houding. Zijn helderheid van denken zal aandacht trekken. Zijn wijsheid zal de angst van de mensen overwinnen. Zijn oprechtheid van spreken zal het hart van de mensen doen smelten en de last van haat en hebzucht verwijderen. Zo zullen mensen een nieuwe verschijning van goddelijkheid ervaren, één die hen opneemt in zijn manifestatie en geen afstand of scheiding ziet.
Als de Belichaming en Middelaar van kosmische macht en liefde zal Maitreya het hart openen van allen die kunnen reageren, de mensen wegleiden van de angst en verdeeldheid uit het verleden, en hen gereed maken voor de glorie van de toekomst.

(selectie)

V. Waarom is het belangrijk om lezingen te geven? (Transmissie-meditatieconferentie, Shiga, Japan, mei 2001)
A. Wat gebeurt er wanneer je een lezing geeft? Wanneer je een lezing geeft belichamen je woorden natuurlijk min of meer je bedoeling en ideeën. En de meeste mensen denken dat dat alles is wat er bij een lezing gebeurt. Het is ook een belangrijk deel ervan – maar het is geenszins alles wat er gebeurt wanneer iemand oprecht en met kennis van zaken deze buitengewoon belangrijke informatie onthult over het bestaan van de Hiërarchie en haar naar buiten treden in de openbaarheid, de publieke arena.
Maar denk eens aan de verhalen over de ervaringen die in de brievenpagina’s van Share International gepubliceerd worden, waarin mensen op een of andere manier een ervaring of contact hebben meegemaakt, aangesproken werden, op straat voorbijgelopen werden door iemand van wie achteraf bevestigd wordt dat het Maitreya, de Meester Jezus of een andere Meester was. Bedenk dan eens: wat is de reden waarom die mensen dat verhaal opschreven en [naar het maandblad] instuurden? Waarom dat verhaal en niet een andere gebeurtenis? Zelfs al leek er in hun ervaring niets te gebeuren – en vaak lijkt het zo vluchtig, of gebeurde er zo weinig, maar het werd opgeschreven en, indien authentiek, bevestigd omdat er iets plaatsvond tussen de betrokkenen, tussen Maitreya of de Meester en degene die de ervaring opschreef. Er gebeurde iets tussen hen. En dat is wat er bij een lezing gebeurt. Er gebeurt iets tussen hen in de ervaring, en zo ook bij een lezing.
Het belangrijkste wat mensen, hetzij als spreker dan wel als toehoorder, meenemen naar een lezing is hun aura. Je gaat naar een lezing, je bent erin geïnteresseerd maar als je na afloop gevraagd wordt waar het over ging zul je het waarschijnlijk lastig vinden om een antwoord te geven, maar het ‘gevoel’ waarmee je weggaat, de aura van de spreker, de uitwisseling tussen spreker en publiek is waarschijnlijk onvergetelijk. Iedereen is zich bewust van het fysieke lichaam, maar heel weinigen zijn zich bewust van het etherisch lichaam en de energieën, de krachten die via het etherisch lichaam de wereld instromen. Dat energetische proces via de chakra’s vormt je aura en die neem je overal met je mee. Die aura bestaat uit het etherisch-stoffelijke lichaam, het astraal-emotionele lichaam, de vier niveaus van het mentale lichaam, en een van de drie niveaus van de ziel. Als de persoon in kwestie voldoende gevorderd is, zal er ook een aspect van de energie van de Monade, het geest-aspect aanwezig zijn. Wanneer iemand nu een lezing geeft, speelt dat allemaal mee. Deze krachten doen hun magnetisme gelden bij het publiek. Mensen die Transmissie-meditatie doen of voor de Wederverschijning of de Hiërarchie werken enz., behoren tot de meer gevorderde mensheid; zij zijn degenen van wie de aura steeds magnetischer wordt.
Wanneer je tot publiek spreekt functioneert je eigen aura, komt je eigen magnetisme tot leven. Je kijkt jezelf aan in de spiegel en denkt: ‘Wat? Ik? Nee, ik ben te schuchter.’ Welnu, je voelt je schuchter omdat je jezelf schuchter maakt. Mensen zeggen dat ze het niet kunnen, dat ze geen lezing kunnen geven, dat ze te verlegen zijn en ze laten het over aan een of twee anderen.
Vaak geven mensen niet de lezingen die ze gemakkelijk zouden kunnen geven. Maar naarmate ze het doen, krijgen ze steeds meer zelfvertrouwen. Het vertrouwen groeit en het wordt steeds gemakkelijker. Het is slechts een kwestie van je eigen begoocheling overwinnen; het is ook een kwestie van het ‘eindproduct’ zien. Zien dat het om iets buiten jezelf gaat – het werk, het Plan, de zaak waar je je voor inzet, en niet om jou. Als je je bij alles wat je doet (boeken naar een boekhandel brengen, bijvoorbeeld) met jezelf identificeert, denk je dat je daar bent om jezelf te verkopen. Maar als je de focus van jezelf naar het werk verlegt en wat je doet gewoon in verband ziet met het Plan, of de zaak, dan zul je zien dat je alles kan.

V. Hoe moeten we begoocheling zien?
A. Begoocheling op een andere manier bezien [dan hoe we het gewoonlijk definiëren], is het misbruik van de vrije wil. We hebben een vrije wil, maar die vrije wil kan alleen correct gebruikt worden wanneer ze is afgestemd op wat we ‘Gods Wil’ noemen. Dat wil zeggen, dat ze is afgestemd op het Plan van evolutie van de Logos van de planeet. En, als ze in overeenstemming is met het Plan, ons begrip van het Plan op ons niveau, dan kun je doen en zeggen waar je vanuit je vrije wil meent het recht op hebt te zeggen. Vrije wil hebben verleent rechten, maar ook verantwoordelijkheid. En verantwoordelijkheid voor de groep is evenzo belangrijk als je eigen kleine vrije wil.
Het wezen van begoocheling is dat de persoonlijkheid niet onpersoonlijk of objectief kan zijn. Onpersoonlijkheid of objectiviteit is het volslagen tegendeel van begoocheling, die altijd in enige mate persoonlijk en niet-objectief is. Het wezen van begoocheling is onwetendheid – niet wat betreft boekenkennis of informatie, maar onwetendheid over jezelf. En, daardoor, het verschil niet kunnen zien tussen objectiviteit en subjectiviteit; het verschil niet kunnen zien tussen jouw motief: ben je open, duidelijk en onpersoonlijk of geheel persoonlijk.
Het is een gegeven dat circa 99 procent van de mensen in de wereld astraal gepolariseerd is. Dit betekent dat het brandpunt van hun aandacht op het astrale gebied ligt. Daar leven zij. Hun bewustzijn is op het astrale gebied gepolariseerd. Er zijn natuurlijk verschillen: de meeste mensen in de Transmissie-meditatiegroepen overal ter wereld zijn rond de eerste inwijding. En het overgrote deel van hen ergens tussen de 1 en 1,5. Dat betekent dat de meerderheid van de mensen, zelfs in de Transmissie-meditatiegroepen, die er bewust naar streven om volgens het Plan te werken, relatief gezien nog astraal gepolariseerd zijn. Het kan zijn dat ze in staat zijn om boeken te schrijven, plannen te maken, raketten naar de maan te sturen en al dat soort dingen, maar ze zijn nog altijd onder de 1,5 of 1,6. Ze kunnen dus wel denken, op een bepaalde manier, maar vanuit esoterisch oogpunt niet echt – het is meer logisch redeneren dan werkelijk denken. Dit maakt deel uit van denken, maar het is het laagste aspect, concreet denken op het laagste [mentale] niveau.
Het punt is dat, wanneer je op het astrale gebied gepolariseerd bent, dat de zetel van je bewustzijn is en daarmee het niveau van denkvermogen; de zieleniveaus van het denkvermogen boven het astrale gebied ontgaan je nog. Daar ben je nog niet, op dat niveau, of wellicht bij vlagen. Het is een kwestie van continuïteit.
Om het heel precies te zeggen: mensen reageren op allerlei stimulansen en zij zien hun reactie, omdat ze die in woorden weergeven, als ‘denken’ over die stimuli. Maar het is eigenlijk nog steeds praten over zintuiglijke gewaarwording. Het is hun emotionele, zintuiglijke reactie op de stimulans waar ze over praten. Dat is niet denken maar praten over een gevoel van de reactie – het maakte hen boos of ongelukkig, of wat dan ook.

(selectie)

Persoonlijke verschijningen
In 1982 verscheen de Christus bij mij thuis in zijn ‘geestelijk lichaam’ terwijl hij een glanzend wit gewaad droeg. Toen ik in 1987 de White Eagle Lodge in Hampshire bezocht was de Christus Jezus daar ook in zijn ‘fysieke lichaam’, terwijl hij Westerse kleding droeg.
Eind jaren 90 kocht ik het tijdschrift Psychic News waarin jullie een advertentie hadden gezet over de Wereldleraar. Het was de eerste keer dat ik de advertentie zag; hij was dezelfde die aan mij verschenen was. Ik deelde een paar folders over hem uit maar dit veroorzaakte plaatselijk veel moeilijkheden voor mij. Ik schreef ook naar premier Tony Blair over hem, over huisvesting, onderwijs en gezondheid, en sociale rechtvaardigheid. Het lange wachten heeft me veel zenuwproblemen opgeleverd en ik hoop dat de Wereldleraar snel zijn missie zal beginnen voor een betere wereld voor alle mensen. Ik wens hem en jullie ook alle goeds.
L.L., Cheshire (VK).
(Benjamin Creme’s Meester bevestigde dat de ‘man in het witte gewaad’ Maitreya was, en ‘Christus Jezus’ de Meester Jezus was.)

Levensles
Dit is het verhaal van een ontmoeting op 22 oktober 2016 bij een tentoonstelling van Share International in München.
Nadat we de tentoonstelling afgesloten hadden, zaten zes groepsleden om een tafel voor een evaluatie. Een Afrikaanse man kwam bij ons zitten en vroeg wat voor evenement we hadden gehad. Iemand vertelde hem dat de tentoonstelling al voorbij was maar dat hij niettemin welkom was om bij ons te zitten. De man antwoordde: “Voor mij is er nooit een einde.” We zaten ineens rechtop, en een groepslid vertelde hem over het onderwerp van de tentoonstelling. De man ging door met ons te vertellen dat hij “… Prins Mukadi was, ik ben net uit Leipzig aangekomen waar ik mijn stichting vertegenwoordigde, St. Bell Amani, op een Duitse conferentie van stichtingen. Ik had daar ook de gelegenheid om met de minister-president van de Duitse deelstaat Saksen te spreken. Ik ben van plan Leipzig weer te bezoeken en ook Dresden en Bautzen.” Dit waren steden waar leden van onze groep van plan waren om lezingen te geven.
Op dat moment werd ons gevraagd om de ruimte te verlaten omdat de gastheer voor de nacht wilden afsluiten. De prins bood zijn hulp aan: “Ik zou dit graag voor u willen regelen. Vindt u dat goed?” Hij ging naar buiten om met de gastheer te praten. Een dochter van een groepslid die met hem naar buiten ging, kwam terug en zei opgewonden dat hij haar verteld had dat hij een prins was!
De man kwam lachend terug en vertelde ons dat hij erin geslaagd was vijf minuten respijt te krijgen voor ons gesprek. Een groepslid vroeg hem toen of hij wat informatiemateriaal van Share International wilde hebben. “Maar ik ben nog steeds HIER,” zei de man met een serieuze uitdrukking op zijn gezicht. Een paar van ons vertelden hem hoe fijn het was dat hij bij ons was komen zitten. De sfeer was vrolijk.
Hij vroeg of we iets wisten van de betekenis van de naam van zijn stichting, “Bell Amani” (het betekent ‘bel van vrede’ en er bleek echt een stichting met die naam te bestaan).
Daarna verlieten we eindelijk de locatie. Buiten draaide de man zich naar ons om en vroeg op een bijzondere manier: “Zijn jullie ‘IN VREDE’ (wat in het Duits de betekenis heeft van “tevreden zijn”) over vandaag?”
“Bedoelt u of we iets anders hadden gewenst voor vandaag?” vroeg een groepslid. “Eigenlijk wensen we altijd dat er meer bezoekers bij onze evenementen komen.” “Dat was niet wat ik vroeg,” drong de man aan. “Nog een keer: wat was mijn vraag?” We keken elkaar aan. “Jullie vergeten heel snel”, zei de man, “we zouden misschien vaker samen moeten mediteren.”
Een vrouw zei: “U vroeg ons of we tevreden waren met het werk van vandaag.” “Ja – dat was mijn vraag. Zijn jullie IN VREDE met vandaag?” Hij wees naar zijn hart. “Tevredenheid komt van binnen. IN VREDE zijn met iets is een innerlijke gesteldheid. Dus, zijn jullie IN VREDE?”
“Kennelijk is men vaak niet helemaal tevreden,” antwoordde het groepslid. “Dit gaat niet over ‘men’ – wie is ‘men’? Dit gaat over JOU en MIJ. Wij zijn hier en nu verbonden,” antwoordde de prins, en wees van haar hart naar het zijne. Dit maakte grote indruk op ons. De man vervolgde het gesprek met ons en gaf de indruk dat hij ons zowel wilde onderrichten als bemoedigen. Wat we die dag als groep hadden bereikt, was de samenwerking van individuen geweest, ieder met zijn of haar eigen talenten. Daar ging het om, zei hij. Iedereen draagt bij, al die verschillende karakters.
“Veel mensen demonstreren TEGEN iets, bijvoorbeeld oorlog. Maar waar zijn ze VOOR? Voor vrede. En vrede begint van binnen,” en weer wees hij naar zijn hart en voegde toe: “Je kunt alleen geven wat je hebt. En als dat is wat je geeft, is dat heel waardevol. DAT IS JULLIE TAAK IN HET LEVEN.”
D.M., Regensburg (Duitsland).

Wereldwijd lichtverschijnselen

 VS In de avond van 21 december 2019 nam een ooggetuige in Rome, New York, een video-opname op van een groot, geluidloos, driehoekig vliegend voorwerp met verlichte punten en een stralend middelpunt dat ter hoogte van de boomtoppen zweefde. “Het zweefde ongeveer 10 minuten boven mijn achtertuin toen het gewoonweg verdween…,” aldus de getuige. (Bron: mufon.com)

VS – In de avond van 5 januari 2020 zag een ooggetuige in Sumiton, Alabama, laag aan de hemel een “zeer helder”, pulserend, op een ster lijkend voorwerp dat van kleur veranderde terwijl het flitste, en maakte er een video van. (Bron: mufon.com)

Portugal – “ Begin november 2019 maakte een ooggetuige in Gondomar een video-opname van een vloot van talloze gloeiende, pulserende vliegende voorwerpen die zich simultaan voortbewogen en van richting veranderden. “Het is de derde keer dat (de lichten) in de lucht verschenen en (werden) gevolgd door een rond oranje licht dat op een vuurbal lijkt maar geen geluid maakt en zich met grote snelheid voortbeweegt,” meldde de getuige. (Bron: mufon.com)

(fragment)

door Graham Peebles

Het wordt steeds duidelijker dat bestaande systemen en instituties niet in staat zijn om een antwoord te geven op de uitdagingen van de tijd en op de vragen van de mensen. Er is creatief denken nodig, vrij van ideologie, zodat een revolutie van ideeën kan plaatsvinden en nieuwe manieren van leven kunnen opkomen, gebaseerd op geheel andere waarden dan die nu algemeen gelden; waarden die samenwerking, verdraagzaamheid en ontplooiing laten bloeien in plaats van wedijver, vooroordeel en onwetendheid, zodat op natuurlijke wijze een gevoel van eenheid en sociale verantwoordelijkheid ontstaat.
Onderwijs moet het hart vormen van de vereiste veranderingen – die zowel geleidelijk als radicaal moeten zijn. Zoals al onze huidige structuren verkeert onderwijs in de hele wereld in crisis; terwijl sommigen bloeien onder de huidige benadering doen de meesten dat niet. Wedijver, in combinatie met beloning en straf, en eenvormigheid karakteriseren veel van het geïnstitutionaliseerde onderwijs; de druk op kinderen en jonge mensen om zich aan te passen aan een stereotype en te slagen voor examens is intens, en lokt een mondiaal geestelijke gezondheidsepidemie uit onder jongeren beneden de 25 jaar en leidt in sommige gevallen tot zelfdoding.
Zeker zijn er overal goede scholen met geweldige leraren, maar zij worden beperkt door een ideologisch gedreven beleid dat wordt uitgevaardigd door nationalistische overheidsdepartementen die geobsedeerd zijn door economische groei en weinig begrip hebben voor de behoeften van het kind. Nieuwe methodologieën zijn vereist die een gevoel van vrijheid in de jonge mens koesteren, groepsverantwoordelijkheid aanmoedigen en ware individualiteit en creatief onafhankelijk denken mogelijk maken (denken bevrijd van sociologische en psychologische conditionering). Dit is wezenlijk, willen de kinderen van nu in zichzelf de bronnen vinden om onze planeet te redden en de samenleving langs rechtvaardiger lijnen te herstructureren.

Onderwijs en doel

In de dringend noodzakelijke hervormingen in het onderwijs moet een uitgebreidere definitie van doel(en) centraal staan; een omschreven reeks samenhangende doelen die alle aspecten van onderwijs ondersteunen, een dieper begrip van de aard, of de samenstelling, van de mens en de psychologische invloed van bepaalde onderwijs- en opvoedingsmethodes. Het lijkt logisch dat elk primair doel van het ‘nieuwe’ onderwijs ook overeen moet stemmen met een overeengekomen doel van het leven. Hoewel er tegenstrijdige visies op zo’n fundamentele vraag kunnen zijn, zou het mogelijk moeten zijn om bepaalde algemene stellingen te formuleren die brede interpretaties en een onbevooroordeeld onderzoek mogelijk maken.

een compilatie (fragment)

Een nieuwe dimensie – de dimensie van de ziel – zal steeds meer worden aanvaard als de grondslag voor de behoefte van het kind. Wanneer dit het geval is, zal ieder kind worden gezien als een evoluerende ziel, die voortgaat naar de vervulling van zijn of haar potentieel voor dit leven. De nieuwe wetenschap, de psychologie van de ziel, zal de basis vormen van alle toekomstige onderwijskundige verrichtingen en zal voor zowel kind als leraar hun leven veranderen.
Scholen en universiteiten zullen hun institutionele kenmerken verliezen en steeds meer integreren in de maatschappij waarvan het kind deel uitmaakt. Een nauwere relatie tussen school en werk zal daarom de norm worden en de deur openen naar ‘scholen zonder muren’. (Benjamin Creme’s Meester, Maitreya’s Missie, dl.II)

Het is nodig dat kinderen leren lezen, schrijven en rekenen. Maar dat is niet genoeg. Hun moet geleerd worden wie zij werkelijk zijn. De kinderen van vandaag zullen de relatie tussen het Zelf en denken, geest en lichaam gemakkelijker begrijpen dan volwassenen veronderstellen. (Maitreya’s naaste medewerker, Maitreya’s Leringen – De Wetten van het Leven)

Het beste onderricht (het enige ware onderricht, naar mijn mening) is door het goede voorbeeld te geven. Als ik zo stoutmoedig zou zijn om u advies te geven, zou het dit zijn: geef uw kinderen het geschenk van vrijheid van indoctrinatie en conditionering. Laat hen vrij zijn en zichzelf worden. Houd hen weg van ‘leerstellingen’ en onderdruk nooit hun spontaniteit – daarmee wordt hun uniciteit als zielen uitgedrukt. (Benjamin Creme, De Bundeling van de Krachten van Licht)

Momenteel verkeren alle onderwijsinstellingen zonder uitzondering in meer of mindere mate in een overgangsfase. Er zal een aanzienlijke tijd overheen gaan voordat de noodzakelijke aanpassingen in de onderwijskundige theorieën en in de praktijk zijn doorgevoerd en het discipline-probleem kan worden opgelost. Overal verlangen en eisen de jongeren hun vrijheid en het recht om níet te worden behandeld als ondergeschikte inslikkers van voorgekauwde kennis, maar als avonturiers op zoek naar de antwoorden op hun vragen en de vervulling van hun dromen. (Benjamin Creme’s Meester, Maitreya’s Missie, dl.II)

door Phyllis Creme

“We zijn allen zielen in incarnatie.”

Om het ongenuanceerd te zeggen, er zijn twee reeds lang bestaande, tegengestelde houdingen over het vormen van het kind: de ene ziet het kind grotendeels als een ‘onbeschreven blad’ of ‘leeg vat’ om geleidelijk te worden gevuld met de kennis en vaardigheden om het klaar te maken voor de samenleving waarin het zal leven. Dit wordt beschouwd als een oud, Victoriaans idee, maar het onderschrijft nog steeds een aantal van de bestaande onderwijskundige benaderingen.
De opvatting die hier tegenover staat is dat het kind, vanaf het begin, een aangeboren hoedanigheid heeft die zich geleidelijk kan ontwikkelen tot de persoon die het in potentie al is. Natuurlijk kunnen deze twee opvattingen elkaar in de praktijk van het klaslokaal overlappen als ‘ontwikkelen van kennis en vaardigheden’ en ‘ontwikkelen van de potentie’, bovendien kunnen leraren heel goed onderbouwen dat een gemengde aanpak noodzakelijk is. Niettemin weerspiegelen deze twee benaderingen twee fundamenteel verschillende visies op de mens – de materialistische en de spirituele. Voor de voorstander van het ontwikkelen van de potentie van het kind is het kind iets meer dan het fysieke aspect, en evenmin geven de hersenen, genetica en de leefomgeving bij elkaar opgeteld de som van het geheel.
Zoals Benjamin Creme het verwoordde: “We zijn allemaal zielen in incarnatie”, en, zoals Graham Peebles elders in dit blad benadrukt, zijn we allemaal onderdeel van één goddelijk geheel. Weten van incarnatie, weten dat we een ziel in incarnatie zijn, dat dit leven één van de vele is, niet meer dan een gelegenheid om iets verder te groeien op het pad naar volledige vergeestelijking, kan een groot verschil maken voor onze benadering van het onderwijs. Om te beginnen beïnvloedt het denkbeeld dat we allemaal zielen zijn de manier waarop we andere mensen benaderen en biedt het leraren een andere manier om hun leerlingen te beoordelen – of liever, niet te beoordelen: fundamenteel respect voor wat ze zijn, in plaats van voor wat ze kunnen, of welke kennis en vaardigheden ze hebben. Veel leraren hebben, ongeacht hun overtuiging, dit fundamentele respect voor hun leerlingen, maar sommigen niet. En soms, zelfs als ze dat wel hebben, is het in de praktijk niet altijd gemakkelijk om aan vast te houden.
De idee van ‘onderwijs als ontwikkeling’ krijgt een heel andere glans in het licht van de vaak geciteerde uitspraak van de Meester Djwhal Khul (via Alice Bailey) in Onderwijs in het Nieuwe Tijdperk: “Elke activiteit die de mens voortstuwt naar de een of andere vorm van ontwikkeling (stoffelijk, emotioneel, mentaal, intuïtief, sociaal) is wezenlijk geestelijk van aard en duidt op de werkzaamheid van het innerlijk, goddelijk wezen, indien deze de mens verder brengt dan zijn tegenwoordige toestand aangeeft.”

De macht van het volk

Al jaren stijgt wereldwijd het aantal betogingen en eisen mensen in maandenlange, vastberaden demonstraties en stakingen betere levensomstandigheden en een einde aan corruptie.
Frankrijk: De gele hesjesbeweging (“mouvement des gilets jaunes”) die eind 2018 van start ging, begon na meer dan een jaar van wekelijkse demonstraties te verflauwen. Eind 2019 werd zij gevolgd door meer traditionele vakbondsprotesten tegen de pensioenhervorming van de overheid. Die beweging startte op 5 december met een grote demonstratie waarvoor overal in Frankrijk 1,5 miljoen mensen bijeenkwamen. Bij veel sectoren vonden langdurige stakingen plaats – transport, onderwijs, vuilnisdienst, ziekenhuizen – om te protesteren tegen de nieuwe pensioenhervorming.
Libanon: De protestbeweging ging z’n vierde maand in. Demonstranten veroordelen een ernstige economische crisis en een politieke klasse die wordt beschuldigd van corruptie en incompetentie. De demonstranten eisen een regering van onafhankelijke mensen en verwerpen de huidige praktijk van het toekennen van overheidsbetrekkingen op basis van geloof.
Irak: Sinds oktober 2019 vinden in Irak veel demonstraties plaats die een grondig onderzoek naar de corrupte elite eisen. Duizenden demonstranten protesteerden ondanks dat ze een schietschijf voor sluipschutters vormden. In januari 2020 namen 200.000 mensen deel aan een mars in Bagdad en eisten dat de VS hun troepen terugtrokken uit Irak.
Iran: In november 2019 vond een groot protest plaats na een stijging van de benzineprijs. Ondanks de genadeloze onderdrukking gingen veel Iraniërs opnieuw de straat op na het neerhalen van een Oekraïense Boeing door een raket, waarbij op 8 januari 176 passagiers om het leven kwamen. De demonstranten verweten de regering haar leugens en de weigering om haar verantwoordelijkheid voor de ramp te erkennen.
India: De protesten die recentelijk in India zijn uitgebroken, zijn zo omvangrijk dat ze worden vergeleken met de “beweging voor nationale onafhankelijkheid” in het begin van de twintigste eeuw. Geïnspireerd door de onafhankelijkheidsbeweging kwamen de onderdrukte hindoekasten andere religieuze minderheden te hulp.
De huidige betogingen betreffen twee recente wettelijke maatregelen, de National Register of Citizens (NRC, landelijke burgerregistratie) en de nieuwe Citizenship Amendment Act (CAA, Aanpassing Burgerschapswet) die nationaliteit toekent op basis van religie. In de staat Assam in het noordoosten van India hebben 2 miljoen mensen (op een totaal van 33 miljoen) hun nationaliteit niet kunnen bewijzen, waardoor ze het risico lopen stateloos te worden.
Op 8 januari 2020 gingen in een algemene staking tegen het asociale overheidsbeleid miljoenen mensen de straat op, waardoor vervoer en industrie in het hele land werden platgelegd. Naar schatting namen 250 miljoen mensen deel aan de staking, waardoor de actie de grootste in haar soort is in de Indiase geschiedenis. (Bron: Le Monde, Frankrijk; CommonDreams.org)

Vanaf de oprichting van Share International schreef Benjamin Creme’s Meester artikelen die niet alleen
bedoeld waren voor publicatie in de tijd dat ze geschreven werden, maar ook wanneer de
omstandigheden in de wereld daar om vragen. Dit artikel werd in juni 2002 geschreven en zet de toon
voor dit nummer van onze 39ste jaargang, en nog belangrijker,het wijst op de mogelijkheden voor de
mensheid aan het begin van een nieuw decennium.

Een nieuwe dag
door de Meester —, via Benjamin Creme

Wanneer mensen de toestand in de wereld bekijken, zien zij slechts de moeilijkheden en trauma’s, de gevaren en crises, en doen, door angst verlamd, weinig om de inertie die hun wanhoop teweegbrengt te boven te komen. Daardoor ontgaat mensen de vooruitgang van hun beste inspanningen en begrijpen zij zelden de loop der gebeurtenissen. Zij begrijpen weinig van de wetten die aan alle gebeurtenissen ten grondslag liggen en kunnen de uitkomst ervan derhalve niet sturen. Zouden zij naar deze onzichtbare wetten leven, dan zou hun leven zich in harmonie en orde ontwikkelen. Ondanks die onwetendheid en angst hebben de mensen thans een nieuw punt van gevoeligheid bereikt voor de krachten die hen immer voorwaarts stuwen op hun pad. Ze voelen aan, zij het kortstondig, dat er veel is wat zij niet begrijpen, laat staan beheersen, maar dat zij zich geleidelijk een voorstelling kunnen maken van een grotere betekenis, en een groter doel, een grotere eenheid en schoonheid in en om zich heen. Wanneer Wij, de Wachters, vanuit onze gunstige positie de pogingen van de mens om zijn veranderende wereld onder controle te houden bezien, verwelkomen Wij de tekenen van grotere gevoeligheid voor de hogere krachten die het leven van de mensen beïnvloeden. Verheugd zien Wij uit naar een intensivering van deze reactie en een weldadiger gebruik van deze krachten. Het is waar dat Wij ook een escalatie zien van haat en wreedheid, gewelddadigheid en oorlog, maar deze – de reacties van angst – naderen hun einde en zullen verdwijnen. Deze periode van overgang is inderdaad een moeilijke tijd. Velen reiken naar de toekomst, verlangen naar verandering en nieuwe antwoorden op de problemen. Anderen houden zich hardnekkig vast aan de oude gewoonten en trachten het offensief van het nieuwe te weerstaan. Wij zien toe en wachten, ervan overtuigd dat de mensen de weg zullen vinden. Maitreya, de Meester der Meesters, staat gereed om Zijn verschijning in te zetten, om openlijk onder de mensen te werken. Dit kan niet betekenen dat Zijn werk achter de schermen geheel zal ophouden. Veel van wat Hij doet, zelfs nu, ondersteunt de inspanningen van sommigen die anders zouden mislukken. Zijn hulp en raad leiden de hand van meer dan één wijze leider en beschermen hen tegen kwaad.
Zij die de wereld willen aanvallen om hun kracht te bewijzen, vallen ook Maitreya aan. Achter alle mensen van goede wil staat Maitreya met Zijn Groep; Zij vormen een schild waar alle pijlen tevergeefs op afketsen. Haast je aan Zijn zijde wanneer Hij verschijnt. Schaar je rond Zijn Banier van Vrede, Rechtvaardigheid en Vrijheid en help Hem bij Zijn machtige werk. Een nieuwe dag breekt aan in het leven van de mensen, een dag zoals er nooit een is geweest.

V. Kan ik Maitreya zien? (Lezing Benjamin Creme in Japan, mei 2008)
A. Je moet onthecht zijn, zelfs ten aanzien van Maitreya. Ik mag Maitreya niet opzoeken, ook al weet ik waar Hij is – en dat weet ik. Ook al weet ik dat Hij op een bijeenkomst zal zijn, zal ik nooit naar die bijeenkomst gaan. Het is niet nodig om de hand te schudden van iemand die echt is. Ofwel is Hij echt voor u, in het hart, of niet. En als Hij echt in uw hart is, hoeft u Hem niet te zien of Zijn hand te schudden.

V. Waarom zeggen u en de Meesters altijd “spoedig” wanneer u en Zij spreken over het moment van de Wederverschijning?
A. De Meesters zeggen altijd “spoedig” omdat het vanuit Hun gezichtspunt spoedig is, heel heel spoedig. Voor Hun is 10 of 20 jaar ‘spoedig’; voor Hun is het wat twee weken voor ons is. Als de Meesters zouden zeggen dat het misschien over 20 jaar gebeurt, zou niemand iets doen. Toen ik in 1959 van Maitreya hoorde dat Hij heel spoedig zou komen, “eerder dan iedereen voor mogelijk hield”, zei Hij dat het binnen ongeveer 20 jaar zou zijn. Het werd uiteindelijk 18 jaar [1977]. Ik dacht: ‘Twintig jaar! Geen haast.’ Twintig jaar was voor mij zo’n lange tijd vooruit, dus ik deed niets. Pas toen mijn Meester mij een ‘zetje’ gaf om naar buiten te treden met lezingen deed ik er iets mee. Ik had geen gevoel van urgentie. Een van de problemen voor bepaalde esoterische groepen is dat zij geen gevoel van urgentie hebben.

Share International heeft een grote voorraad brieven aan de redactie die door de jaren heen verwerkt zijn, als authentiek bevestigd zijn door Benjamin Creme’s Meester, maar nog niet werden gepubliceerd. Deze brieven, waarvan sommige jaren geleden werden ontvangen en andere heel recent, publiceren we hier. Andere brieven in dit nummer beschrijven recente gebeurtenissen. Het is de overtuiging van de schrijvers, ontstaan uit hun eigen intuïtieve reactie en bekendheid met zulke ervaringen, die hun het vertrouwen geeft om deze ontmoetingen, persoonlijk en in het algemeen, als belangrijk en betekenisvol te zien. Sommige lijken specifiek voor de betrokkenen, terwijl andere voor zich spreken en hoop en inspiratie aan allen geven. We leggen ze ter overweging voor.

Bemoediging
Op maandag 18 november 2019 had ik een telefoongesprek met een groepslid waarin we ons afvroegen hoe de toekomst van de groep zou zijn. En ik was behoorlijk geschokt door dit gesprek. Nadat we ophingen, voelde ik, terwijl ik op mijn bank zat, een overweldigende golf energie over mijn hoofd komen. Het duurde meer dan 30 minuten en was zo sterk dat ik me niet kon bewegen.
Daarna besefte ik dat dit een bemoediging was om met het werk door te gaan, en een duidelijk signaal van de Meesters: “We zijn hier”.
Naam bij de redactie bekend, (Frankrijk).

Waar er twee of drie bijeen zijn…
Op 4 november 2019 gaf een van onze medewerkers een lezing in het Informatiecentrum in Amsterdam; er was een aantal groepsleden aanwezig en er ontwikkelde zich een interessant en inspirerend gesprek. De volgende dag toen er zes medewerkers in het Centrum waren, kwam het gesprek op het feit dat de aanwezige mensen tijdens deze lezing sterke energieën hadden gevoeld en ook bij de lezing in de maand ervoor op 13 oktober, zoals vaak gebeurt bij lezingen door medewerkers over de hele wereld. We spraken over hoe belangrijk het is alert en gevoelig te zijn voor de energieën en dat groepsleden bij zulke en andere vergelijkbare bijeenkomsten gebruikt kunnen worden om te transmitteren. We lazen een brief die net in het novembernummer van Share International was gepubliceerd (met de titel ‘Werken met de Meesters, wanneer dan ook, waar dan ook’). Vanaf het moment dat het gesprek startte, begonnen de energieën en ze leken sterker te worden terwijl we verder praatten. We zeiden dat het prachtige van dit ‘verhaal’ – het bestaan van Maitreya en de Meesters en Hun Wederverschijning – is dat het echt is, dat het waar is en dat de gebeurtenissen, ervaringen en energieën het dagelijks bewijzen. We hadden ons juist de zin uit de Bijbel herinnerd “Waar er twee of drie bijeen zijn…” en daar was plotseling bij de voordeur de jonge woordvoerder van de Meester Jezus (vele keren gedurende een aantal jaren bevestigd door Benjamin Creme’s Meester). We hadden hem maanden niet gezien. Hij kwam niet binnen, maar zat op zijn fiets en las een poster op de deur, hij lachte breed naar ons, zwaaide met grote gebaren (wij zwaaiden terug) en gaf ons zijn gebruikelijke teken met zijn duimen omhoog. Hij ging even plotseling weg als hij gekomen was. Zijn verschijning bevestigde voor ons nog maar eens dat de Meesters alwetend zijn, dat Ze zich bewust zijn van de groepen, dat Zij ons allemaal ondersteunen, leiden en inspireren. Deze ervaring bevestigde voor ons zeker Hun aanwezigheid en de noodzaak om wakker, eenlijnig en alert te zijn op manieren waarop we van nut kunnen zijn.
Medewerkers, Informatiecentrum Share Nederland (Nederland).

Onze zegeningen tellen
Op zondag 8 december 2019 organiseerde de Nederlandse groep een ‘nationale’ dag die werd bijgewoond door groepsleden uit het hele land. Het werd in het Informatiecentrum in Amsterdam gehouden en gaf een mogelijkheid om een video te zien (een video over “De aard van begoocheling”, uit 1988 in Nederland) van een conferentie met Benjamin Creme en ook om mee te doen met een ‘geestelijke oefening’ en Zegening. De ‘oefening’ was een kort fragment dat we namen uit een conferentievideo over “Het overwinnen van angst” waar BC de groep leidt bij het opzeggen van het Gebed voor de Nieuwe Tijd en vraagt jezelf de vraag te stellen “Wie ben ik?”
Meteen na de ‘oefening’ en de krachtige Zegening die we allen ervoeren, stonden we op en keerden ons om om de lichten weer aan te doen naast de voordeur van het Centrum en daar was hij weer – de zeer vertrouwde woordvoerder van de Meester Jezus (bevestigd door BC’s Meester) die het Centrum ten minste zeven jaar lang heeft bezocht. We zijn dankbaar voor dit ‘geschenk’ van de Meesters; het voelde als nog een zegening erbij. Hij was heel onlangs nog op 4 november verschenen (zie de voorgaande brief “Waar er twee of drie bijeen zijn…”). Die dag was ook een viering van de briljante bijdrage aan het groepswerk van een heel geliefde en gerespecteerde medewerker van wie we afscheid namen. We rondden het jaar af met een heel gelukkig, maar ook bitter-zoet feest.
Groepsleden, Nederland.


Tekenen aan de hemel
VS – In de avond van 8 november 2019 nam een ooggetuige in San Marcos, Californië, een schitterend op een ster gelijkend voorwerp waar, dat op lage hoogte boven de stad zweefde, en fotografeerde het. Na een poosje stationair te zijn geweest, ging het volgens de getuige “omhoog en over een heuvel heen zodat het uit mijn zicht verdween, verscheen weer in mijn blikveld, werd helderwit en verdween toen plotseling.” (Bron: mufon.com)

VS – Op de avond van 19 december 2019 zag en fotografeerde een ooggetuige in Brooklyn (New York) een verlicht, veelkleurig voorwerp dat op geringe hoogte in de lucht zweefde. “De kleuren waren bijzonder helder,” aldus de ooggetuige. (Bron: mufon.com)

NASA – Op 6 november 2019 fotografeerde NASA’s Zonne- en Heliosfeerobservatorium nabij de zon een reusachtig op een engel gelijkend voorwerp (Bron: sohowww.nascom.nasa.gov)

Ecologie en spiritualiteit – fragmenten
door Dominique Abdelnour

Spiritualiteit wordt vaak geassocieerd met geestelijke idealen die losstaan van de stoffelijke werkelijkheid, terwijl ecologie geassocieerd wordt met een wetenschappelijke studie van de relatie tussen mens en natuur. Etymologisch komt spiritualiteit van ‘spirit’ en ‘pneuma’ (de Goddelijke Ademtocht die het universum tot aanzijn brengt) en ecologie van ‘ekois’(huis, of omgeving) en ‘logos’ (studie). In dit artikel wil ik laten zien dat ecologie een spirituele discipline is en dat spiritualiteit ook een ecologische invalshoek kent. Twee zinnen van de Meester Djwhal Khul via Alice A. Bailey hebben betrekking op spiritualiteit: “Elke activiteit die de mens voortstuwt naar de een of andere vorm van ontwikkeling – stoffelijk, emotioneel, mentaal, intuïtief, maatschappelijk – is wezenlijk geestelijk van aard indien deze de mens verder brengt dan zijn huidige toestand aangeeft.”1

“Alles is geestelijk wat neigt naar begrip, naar vriendelijkheid, naar datgene wat schoonheid voortbrengt en naar dat wat de mens kan leiden naar een vollediger uitdrukking van zijn goddelijke mogelijkheden.”2 Dit impliceert dat spiritualiteit betrekking heeft op alle gebieden van het leven, inclusief ecologie, wetenschap, politiek en economie.

Dode of levende materie
Volgens de traditionele wetenschap ontstonden uit de oersoep van protonen, neutronen en fotonen 13 miljard jaar geleden de sterren waaruit waterstof-, zuurstof- en koolstofatomen voortkwamen. Doordat sommige sterren explodeerden in supernova’s ontstonden de zwaardere atomen zoals koper, zink, goud, lood, enz. – geheel willekeurig. Door gelukkig toeval en de wet van natuurlijke selectie ontstonden vervolgens het leven en intelligentie. Het denken wordt aldus gezien als product van het brein. Maar steeds meer wetenschappers zetten vraagtekens bij dit model en vragen zich af of bewustzijn niet een voorwaarde is voor materie, waarmee zij de esoterische doctrine benaderen: “Het Ene Leven creëert, belevendigt en bezielt het universum.” Voor esoterici brengt de Geest het bewustzijn in de stof en een van de doelen in het goddelijk plan is de evolutie van bewustzijn en het verheffen van de trillingen van materie. De Russische esotericus H.P. Blavatsky vatte deze beginselen als volgt samen: “De natuur is geen gelukkige samenkomst van atomen”. “Het Leven gaat aan de Vorm vooraf en overleeft de laatste atoom”. “De ‘Grote Ademtocht’, of liever de ‘Levensadem’, … stroomt door elk dier, door elk bezield deeltje, door elk mineraal atoom.”; “Geest en Stof zijn Een … Geest is Stof op het zevende gebied; Stof is Geest op het laagste punt in haar cyclische activiteit…”3 Tussen Geest en stof bestaat dus alleen een verschil in frequentie. Het materialistische beeld van een Aarde die uit dode stof bestaat, leidt tot een gevoel van afgescheidenheid en de uitputting van natuurlijke hulpbronnen door mensen die als parasieten de gevolgen van hun handelen negeren.

Deva’s, engelen en hun rol
Moderne esoterici (zoals Alice A. Bailey en Benjamin Creme) hebben het bestaan bevestigd van een evolutie die parallel loopt aan de menselijke, die van de deva’s. Zij regeren het vormaspect en werken door middel van gevoel. “Deva’s evolueren via de evolutie van gevoel, van zintuiglijke gewaarwording. Wij evolueren door de ontwikkeling van het denken. Wij zijn de zonen van het denkvermogen, zij zijn de dochters van het gevoel. Hun evolutie vindt plaats via de voortdurend toenemende gewaarwording van wat is, hier en nu, wat er bestaat in het leven, in de stof, in trilling, in alles wat je als de schepping kunt beschouwen. Dat is hun ervaring; zij ervaren het leven en de stof van moment tot moment door het gevoel en groeien in bewustzijn van wat zij zijn. Wij doen hetzelfde via onze zintuigen, maar wij gaan een stapje verder. De deva’s, althans tot het niveau van de mens, denken er niet bij na, zij ‘menteren’ niet. Denken maakt geen deel uit van hun activiteit. Maar zij maken zich een zintuiglijke gewaarwording eigen, een verhoogde, extreme gevoeligheid voor de geringste verandering in trilling, naarmate zij evolueren. Zij evolueren geleidelijk aan tot een steeds verfijnder waarneming van wat is, het nu.” [BC, SI jan/feb 1993] Het bestaan van een parallelle evolutie is algemeen bekend in de meeste tradities, inclusief het sjamanisme. We kunnen ook verwijzen naar het experiment van Findhorn in Schotland. Daarin werd samengewerkt met de subtiele natuurintelligenties (deva’s) om onvruchtbaar land vruchtbaar te maken, waardoor prachtige bloemen en overvloedige groenten en fruit werd verbouwd. Veel tuiniers communiceren ook met hun planten; hun positieve invloed wordt zodanig vanzelfsprekend beschouwd dat ‘groene vingers’ hebben een veelgebruikt gezegde is. Dit laat zien dat een energetische uitwisseling met de plantenwereld een positieve uitwerking op de groei heeft. Benjamin Creme gaat nog verder door te wijzen op de negatieve rol van de menselijke onbalans op het werk van de deva’s, bijvoorbeeld op het klimaat van de Aarde: “Wanneer we hebzuchtig en egoïstisch zijn en wedijveren, iedereen proberen voor te blijven, creëren we onvermijdelijk onevenwichtigheid. Dan raken de deva’s die het weer, de oceanen, de regen, enzovoort regelen uit evenwicht en ontstaan, zoals nu, over de hele planeet de meest buitengewone weerspatronen. Het is tot op zekere hoogte het gevolg van onze eigen onevenwichtigheid.”4

Verkenning van de leringen van ‘Engelen’ – fragmenten door Chantal Piganeau

Gesprek met de Engelen, een buitengewoon boek van Gitta Mallasz, is de getuigenis van een ontmoeting van vier Hongaarse vrienden tijdens de Tweede Wereldoorlog met wezens van licht die zij “engelen” noemden. Het is tevens het verhaal van Hanna Dallos, die haar vrienden de gedachten, inspiratie en leringen aanreikte die haar door de “engelen” gegeven werden in de jaren 40, een gevaarlijke en vreselijke periode in Europa. Iedere week, gedurende 18 maanden, spraken deze “engelen” via Hanna. Zij beantwoordden vragen en gaven aanwijzingen, en begonnen een intens transformatieproces in hen die het ontvingen en in praktijk brachten. Benjamin Creme gaf aan dat de “engelen” in feite de Meesters Jezus, Morya en Koot Hoomi waren, ‘in de gedaante’ van engelen.

‘Woorden van vuur’
Op een dag laat Gitta Hanna zien wat ze geschreven heeft. Blijkbaar is de tekst van Gitta een aaneenschakeling van gemeenplaatsen, ver beneden haar ware niveau. Hanna die zich plotseling begeesterd voelt door goddelijke woede, heeft net genoeg tijd om tegen haar vriendin te zeggen: “Ik ben het niet meer die tot jou zal spreken.” Ze geeft dan ‘woorden van vuur’ door. Zo beginnen de dialogen. Elke vrijdag om 15.00 uur, van juni 1943 tot en met november 1944, spreken zij die ze de Engelen noemen, via Hanna. Lili doet met haar vrienden mee. Lili en Gitta noteren wat gezegd wordt en zij doen dat nauwgezet en gewetensvol. Jozef die er aanvankelijk de voorkeur aan gaf zich afzijdig te houden, besloot later om aan de ervaring deel te nemen.

Aanhoudende aandacht
Dit is geen theoretische lering, omdat de boodschappen in antwoord op de vragen van Gitta en Lili komen. De vrienden ontvangen antwoorden op hun vragen. De inhoud ervan staat rechtstreeks in verband met de manier waarop de vier vrienden de lering integreren of zich eigen maken en de impuls die ze dagelijks ontvangen in praktijk brengen. Deze lering is universeel; ze is gericht tot de mens die de aspiratie heeft de geïnspireerde acteur van zijn leven te worden. Geen dogma’s, geloven of rituelen, maar een uitnodiging om het dagelijks leven te ervaren met de intensiteit die aanhoudende aandacht mogelijk maakt. Stel nauwlettende belangstelling in alle aspecten van je leven en plaats ze onder het licht van bewustzijn. “Elke kleine cel van jou moet ontwaken.” “Elke stap naar het Goddelijke is een ontwaken. Elk zijn, niet alleen dat van jullie, is slechts een droom. Helder worden… altijd helderder worden… Maar toch een droom. Het enige ontwaken is in het goddelijke.” En de Meester vervolgt: “Ik verkondig jullie: Wanneer het Enig bestaande Licht in de diepste duisternis binnengedrongen is, zal er verlossing zijn. Wij allen werken daaraan met vreugde en dank. Met dank. Van ‘dromers’ worden jullie ‘wekkers’. Jouw doel is zo’n niveau te bereiken dat iedereen die contact met je heeft… ontwaakt.” Even later, nadat Gitta de Engel/Meester een vraag stelt, komt het strenge antwoord: “Spreek het woord ‘Waarom’ niet meer uit, vervul je opgave altijd zonder een ‘Waarom’!”

Door Elisa Graf

De wereld staat in brand. Enorme bosbranden laaien over uitgestrekte delen van de Australische bush. Het brandseizoen moet zijn hoogtepunt nog bereiken, maar er is al meer dan 5 miljoen hectare verbrand, terwijl er nog 100 actieve branden zijn…. Maar Naomi Kleins nieuwe boek Brand! Een vurig pleidooi voor een nieuwe groene politiek spoort ons aan om het gevoel dat we uiteindelijk onvermijdelijk gedoemd zijn van ons af te schudden. In een verzameling essays geschreven over meer dan tien jaar vanuit de frontlinie van de zich ontwikkelende crisis, beschrijft Brand! Kleins eigen pogingen om te begrijpen hoe we zover gekomen zijn, waarbij ze de gebruikelijke verhalen afwijst – theorieën als: politici zijn gevangen in korte-termijn verkiezingscycli, of klimaatverandering lijkt te ver weg of te duur om op te lossen. In plaats daarvan vindt ze antwoorden in het verstrengelen van “schijnbaar uiteenlopende crises (economische, sociale, ecologische en democratische) tot een gemeenschappelijk verhaal van beschavingstransformatie”. Tegelijkertijd is Brand! een oproep tot een nieuwe groene politiek als de stoutmoedige aanpak voor transformatie die we dringend nodig hebben om deze samenhangende crises op te lossen, evenals een visie voor hoe we kunnen leven met inachtneming van de grenzen van wat de planeet aankan. Het is pas een jaar geleden dat het Zweedse schoolmeisje Greta Thunberg met haar protesten in Stockholm begon, waardoor een beweging ontstond die het afgelopen jaar een ongekend aantal jonge mensen op straat bracht en ons aanzette tot dringende actie. Klein herinnert ons eraan dat deze jonge activisten niet over deze crisis hebben geleerd door erover te lezen – velen van hen hebben uit de eerste hand de ernstige droogte, orkanen, overstromingen, ondervonden en de gezondheidseffecten van de vervuilde lucht van de industrie en de golvende zwarte rook van ongebreidelde bosbranden ervaren. Ze schrijft: “Waar ter wereld ze ook wonen, deze generatie heeft iets gemeen: ze zijn de eersten voor wie klimaatverstoring op planetaire schaal geen toekomstige bedreiging is, maar een geleefde realiteit. En niet op een paar pechplekken, maar op elk continent waar vrijwel alles aanzienlijk sneller degradeert dan de meeste wetenschappelijke modellen hadden voorspeld.”