Vanaf de oprichting van Share International schreef Benjamin Creme’s Meester artikelen die niet alleen bedoeld waren voor publicatie in de tijd dat ze geschreven werden, maar ook wanneer de omstandigheden in de wereld daar om vragen. Veel van deze artikelen lijken nu inderdaad nog meer van toepassing dan toen ze voor het eerst werden gepubliceerd. Dit artikel uit 1985 beschrijft hoe “In de directe toekomst (…) de mensen de Meesters van Wijsheid [zullen] leren kennen als hun vrienden en bondgenoten op het lange pad van evolutie, als hun gidsen en mentors in een groeiend bewustzijn van het Plan dat Zij dienen, en als hun waarborg voor een toekomstige, gelijksoortige verrichting.”

De Kenners keren weer
door de Meester —, via Benjamin Creme

Zelden in de wereldgeschiedenis is er een tijd geweest als de huidige, een tijd van zulke tumultueuze verandering en belofte voor de mens. Met het draaien van het Grote Wiel staat de mens opnieuw op het punt om een nieuwe betekenis en bedoeling te ontdekken achter de uiterlijke openbaringen van zijn leven, en om het contact te hernieuwen met de bron van al zijn wijsheid en inspiratie. Na lange en zorgvuldige voorbereiding keert het oude College van Kenners, de Geestelijke Hiërarchie, terug in de wereld der mensen, gereed om daar de zaden van kennis en waarheid te planten die de mensen tot de hoogten zullen voeren vanwaar de Goden glimlachend neerkijken. In de directe toekomst zullen de mensen de Meesters van Wijsheid leren kennen als hun vrienden en bondgenoten op het lange pad van evolutie, als hun gidsen en mentors in een groeiend bewustzijn van het Plan dat Zij dienen, en als hun waarborg voor een toekomstige, gelijksoortige verrichting. In deze tijd verzamelen de Meesters Hun strijdkrachten voor de aanval op tirannie en hebzucht, uitbuiting en armoede. Zij weten dat niet alle mensen gereed zijn voor de veranderingen die moeten volgen, maar Zij weten tevens dat verreweg de meeste mensen verlangen naar een nieuwe dimensie in het leven en gereed zijn voor de daden en opofferingen die dat zullen verwezenlijken. Zij zullen enthousiast gehoor geven aan de raad van de Groten. Bereid je voor om Hen te zien en hun roep te beantwoorden. Bereid je voor om actief te worden en Hen te helpen bij hun taak. Bereid je ook voor op de stroom van nieuw licht, nieuw leven en nieuwe kennis die van Hen de wereld in zal stromen. Zo zal alles veranderd worden. Zo zal het oude worden weggevaagd en een nieuw tijdperk beginnen. Zo zullen de Leraren het leven van de mensen nieuwe kracht geven en de omstandigheden scheppen voor de opkomst van een nieuwe mens. De nieuwe mens zal zijn trouw betonen aan de waarheid dat de mensheid Eén is, bijeengehouden door de kracht van de Liefde zelf, door zijn tolerantie en onschadelijkheid, en zijn juiste verhouding tot alle natuurrijken. De nieuwe mens zal gekend worden aan zijn vermogen tot juist handelen met intuïtief begrip; aan zijn vermogen om de Wil van God juist te interpreteren. Zo zal geleidelijk de God verrijzen die potentieel in het hart van alle mensen huist, wachtend om tot openbaring te worden geroepen door de daden van de mens zelf. De sleutel tot deze ontwikkeling ligt in een toenemende samenwerking tussen de Meesters en de mensen. Hieruit zal een band groeien die zo diep is dat niets hem kan verbreken, en zodoende een kanaal scheppen voor de gaven van wijsheid, liefde en kennis die de Meesters te bieden hebben. Hun Goddelijkheid zal het Goddelijke in de mens tevoorschijn roepen, en de mensen zullen ontdekken dat zij, eeuwig, Goden zijn geweest. Dit alles zal niet van de ene op de andere dag gebeuren, maar langzaam maar zeker zal het goddelijke in de mens reageren op het vuur van goddelijke liefde en wijsheid dat uitstraalt van de

Meesters. Ze zullen zich rond dat vuur scharen en in de vlammen een weerkaatsing van hun toekomst zien. Zo zal het zijn, want zo is het beschikt door de Heer des Levens Zelf. Weldra nu, zullen de Meesters worden gezien en gekend als wie Zij zijn – als de Gidsen en Leraren van het mensenras, de Oudere Broeders van de mensheid, de Kenners in wier handen de bestemming van de wereld ligt. Verwelkom Hen in jullie midden en wees voorbereid om met Hen te dienen. Wees gul met het aanbieden van jullie dienstbaarheid en word hun medewerkers. Weet dat Zij de Weg kennen en jullie mee zullen nemen naar de Poorten van Vrijheid.

V. Kunt u uitleggen wat leven is? (lezing München, 2009)
A. Wat is een planeet? Een grote bol in de ruimte die met andere planeten en een zon als kern een zonnestelsel vormt. Maar vanwaar het leven op de planeten? Waarom komen we in incarnatie? Waarom leven we op deze planeet en niet ergens anders? Of überhaupt? Er moet een reden zijn waarom deze planeet wemelt van het leven. Allerlei vormen van leven: menselijk, dierlijk, plantaardig en mineraal. Ze maken alle deel uit van een geheel. Elk rijk komt voort uit het voorgaande. Wij stellen ons voor dat wij het hoogtepunt van de evolutie vormen, maar vanuit het mensenrijk groeit een volgend natuurrijk – het geestelijk natuurrijk of het rijk der zielen. En het grootste deel van de mensheid kent niet eens de ware samenstelling van de mens. Als ze in Darwins theorieën geloven, geloven ze dat we intelligente dieren zijn, geëvolueerd uit dieren; zij geloven dat we een zijtak vormen van het dierenrijk en een denkvermogen hebben ontwikkeld, slim genoeg om een technologie te scheppen waarmee we raketten kunnen bouwen om naar de maan te gaan en zo. Deze theorie is op zich aanvaardbaar, maar mist nu juist het punt waar het om gaat: dat we deel uitmaken van een ander natuurrijk. Het is de evolutie van het geestelijk natuurrijk uit het menselijk natuurrijk dat de natuurrijken (en het evolutieproces) op deze planeet completeert. Het leven voltrekt zich volgens een plan. Het zonnestelsel is een bewust levend organisme, dat het uitdrukkingslichaam is van een groot Kosmisch Wezen. Ik kan het geen man of vrouw noemen, of iets wat we kennen, maar een groot Wezen Wiens plan de uiteindelijke vervolmaking van planeet Aarde is – en van alle andere planeten in het stelsel. Wij bestaan vanwege een plan. Niet slechts een plan voor onze planeet, maar een plan dat groter is dan wijzelf. Wij nemen deel in de evolutie van planeet Aarde volgens een plan, het plan in het denkvermogen van dat grote Kosmische Wezen Die de planeet Aarde bezielt. Hieruit volgt dat als er een plan bestaat, er exponenten zijn van dat plan. Deze exponenten zijn die leden van de mensheid die geëvolueerd zijn volgens het plan, in het licht van dat plan, die steeds meer worden wat zij in wezen zijn, dat wil zeggen zielen in incarnatie. Iedere man, vrouw en kind op Aarde is een ziel, een levende, groeiende, evoluerende ziel die op zieleniveau de weerspiegeling is van een nog hogere (als men van ‘hoger’ kan spreken), nog meer alomvattende entiteit die de vonk van God is – de goddelijke vonk. Die goddelijke vonk staat qua evolutie, en dus in trilling, ver van ons af op het fysieke niveau. Wij zijn een ziel in incarnatie en weerspiegelen ons ware zelf, onze goddelijkheid door de menselijke persoonlijkheid met een fysiek, emotioneel en mentaal lichaam. De meeste mensen zien zichzelf alleen als die persoonlijkheid met die drie lichamen van uitdrukking, terwijl we als geheel allen een vonk van het goddelijke zijn, volmaakt in elk aspect van goddelijkheid op het niveau van onze eigen planeet.

V. Hoeveel regeringen of staatshoofden weten van Maitreya?
A. Dat is moeilijk te zeggen. Geen van hen kent Hem persoonlijk. Sommigen hebben van Hem gehoord, maar geloofden waarschijnlijk niet wat ze hoorden. Het antwoord is waarschijnlijk dus: vrijwel geen. In vele landen zijn echter discipelen van de Meesters die werkzaam zijn in de diplomatie. Elke regering heeft zo’n diplomatieke dienst, een afdeling waarvan de medewerkers samen met andere landen proberen problemen op te lossen. Ambassadeurs maken deel uit van die groep. Sommige leden van het corps diplomatique dat de verschillende landen vertegenwoordigt, zijn discipelen van de Meesters. Niet alleen de Meesters hebben discipelen die in de diplomatieke dienst werken, ook de Ruimtebroeders hebben hun contacten, hun mensen die werkzaam zijn binnen de diplomatieke diensten in de verschillende landen.

V. Zou de Zegening die aan het begin en eind van uw lezingen plaatsvindt ‘krachtig’ genoeg kunnen zijn om 3000 mensen of meer te bereiken?
A. Daar is geen grens aan

Tekenen in overvloed

Jezus’ gelaat verschijnt op een muur In juni 2018 verscheen op een muur in de Franse stad Thionville een afbeelding die op het gelaat van Jezus lijkt. De afbeelding op een stuk muur tussen twee woonhuizen, werd voor het eerst door bewoner Bernard Peter gezien, terwijl hij uit het raam van zijn appartement keek. Eerst sprak Peter zijn twijfel uit over de mogelijk wonderbaarlijke herkomst van de afbeelding, maar zijn vrouw, die lijdt aan de ziekte van Parkinson, had een andere reactie. “Toen ik haar vertelde wat ik zag”, vertelde Peter aan de Franse krant Le Republican Lorrain, “maakte zij de moeizame wandeling naar het raam en bij het zien van de afbeelding begon ze te huilen.” Hoewel de inwoners van de stad van mening verschillen over het ontstaan van de afbeelding, is ze volgens velen pas kortgeleden verschenen. Een gestage stroom bezoekers blijft naar de plek komen. (Bron: coasttocoastam.com; republican lorrain.fr)

Wonderen in ashram Swami Premananda duren voort Vibhuti (heilige as) gematerialiseerd op het beeld van Swami Premananda op 29 juli 2018 na het jaarlijkse Guru Purnimafeest in zijn ashram in Tamil Nadu (India). Sinds zijn dood in 2011 zijn er veel wonderen in Swami Premananda’s ashram gemanifesteerd. (Zie zijn necrologie, SI april 2011)

Graancirkelformaties 2018

Dit jaar zijn weer tientallen complexe graanpatronen verschenen in akkers over de hele wereld, met name in zuidwest Engeland. Wij drukken er hier enkele af.

Foto’s: Steve Alexander. Zie ook: temporarytemples.co.uk

Ackling Dyke, Dorset, 4 juni 2018

Kingweston, Somerset (VK), 14 juli 2018

DE DALAI LAMA EN SOPHIA STRIL-REVER: Een oproep tot revolutie aan de jongeren van de wereld leestip van Phyllis Power

“De Revolutie van Mededogen is aangebroken. Het is geen droom. Een empathische wereld bestaat. Ze houdt zich schuil in de wereld om ons heen.” (Stril-Rever, uit de Epiloog)

Een oproep tot Revolutie werd door Sofia Stril-Rever geschreven op basis van gesprekken met de Dalai Lama in juli 2017; het werd in hetzelfde jaar in het Frans gepubliceerd als Faites la Revolution en in het Engels in 2018. Het boek volgde op Stril-Revers voordracht van de boodschap van de Dalai Lama tijdens de VN Klimaatconferentie in 2015 in Parijs over de noodzaak om “universele verantwoordelijkheid te nemen voor het ecosysteem van de aarde”, en daarop volgende seminars die ze met Franse advocaten organiseerde over de aanpak van klimaatverandering.

De voornaamste thema’s van het boek zijn de oproep aan de jongeren om op te staan voor verandering; de dringende noodzaak voor de mensheid om verantwoordelijkheid te nemen voor het ecosysteem; en de aanhoudende “hunkering” van de Dalai Lama naar wereldvrede. Hij noemt als zijn invloeden: neurowetenschappen als aanvulling op zijn boeddhistische leefwijze, de Franse Revolutie en de Europese Unie als model voor groeiende mondiale eenheid. In alles wat de Dalai Lama schrijft klinkt vooral het besef van de eenheid van alle leven door.

Aldus roept de Dalai Lama op tot de “Moeder van alle Revoluties”, de “Revolutie van Mededogen”, zowel in het individu als in de samenleving als geheel, en hij bevestigt zijn geloof in de jongeren van de 21ste eeuw om die op gang te brengen.

Een oproep tot Revolutie is een boekje in zakformaat dat beknopt en krachtig geschreven is. Het is een inspirerende en hoopvolle boodschap gericht op de ‘jeugd van tegenwoordig’.

De beste manier om de lezer een indruk van het boek te geven is door een selectie van citaten; hier niet per se gerangschikt naar de volgorde in het boek, maar naar onderwerp.

Jongeren kunnen iets bereiken

“Dierbare jonge vrienden … ik geloof in jullie. Ik ben er steeds meer van overtuigd geraakt dat jullie generatie het vermogen heeft om de dagende eeuw te transformeren in een tijdperk van vrede en dialoog. Jullie hebben de middelen om onze gebroken mensheid te verzoenen met zichzelf en met de natuurlijke wereld… Jullie zijn de eerste generatie echte wereldburgers. “De problemen waarmee jullie thans geconfronteerd worden, zijn niet door jullie gecreëerd. Mijn generatie en die van jullie ouders … zijn de probleemgeneraties. Jullie moeten de generatie zijn die de oplossingen vindt! “Maak goed gebruik van collectieve intelligentie gebaseerd op samendelen. En wees boven alles de generatie die handelt. “Jullie hebben het vermogen om de mensheid naar een hernieuwde vorm van broederschap, rechtvaardigheid en solidariteit te leiden…”

Een einde aan oorlog

“Alles wat ik schrijf is bedoeld om uit te leggen hoe de voorwaarden gerealiseerd kunnen worden die noodzakelijk zijn voor vrede, zowel in ieders innerlijk als in onze omgeving. “…de mensheid heeft haar vindingrijkheid al te vaak voor vernietiging aangewend, zelfs de krachtbron van de zon. Jullie zijn geboren in een wereld waarin kernwapenarsenalen de planeet tientallen keren kunnen vernietigen. “De 21ste eeuw zal de eeuw van vrede zijn of de mensheid zal ophouden te bestaan. “Oorlog is volkomen achterhaald… De tijd is nabij dat jullie generatie oorlog naar de vuilnishoop

van de geschiedenis zal hebben verwezen. “Alles wat verdeelt hoort tot het verleden. Al die krachten van afscheiding en uitsluiting zullen machteloos zijn om de kracht te weerstaan van het verlangen naar vrede dat jullie generatie belichaamt.”

Het ecosysteem

“De mensheid is geheel verantwoordelijk als veroorzaker van de problemen die voortkomen uit de opwarming van de aarde. “We moeten de manier waarop we op aarde leven herzien om het leven te beschermen. De opwarming van de aarde loopt uit de hand… De tijd dringt en daarom roep ik alle jonge millennials op om deze radicale revolutie te verhaasten. “Jullie zijn onderdeel van de natuur en mededogen vereist dat je er even goed voor zorgt als voor jezelf. “Alleen door wederzijdse ondersteuning en samenwerking zullen jullie in staat zijn om de rampen te bedwingen die door economische en sociale onrechtvaardigheid gevoed worden, evenals door hebzucht, egoïsme en andere negatieve gemoedstoestanden… “Jullie zijn verantwoordelijk voor het welzijn van miljarden mensen en allerlei levende soorten die het avontuur van het leven op aarde delen. Het is aan jullie om de natuurlijke hulpbronnen te beschermen en over de lucht, het water, oceanen, wouden, fauna en flora te waken. Het is van wezenlijk belang dat je je bewust bent van je potentieel voor liefde en mededogen, teneinde voor de aarde te zorgen. Leer haar lief te hebben door haar te delen in plaats van te streven haar te bezitten en daardoor te vernietigen.” … Een nieuwe wereld

“Een nieuwe dag breekt aan. Het is alsof een bladzijde op de horizon wordt omgeslagen naar de volgende … De enige weg voorwaarts is een Revolutie van Mededogen teweeg te brengen die de democratie nieuw leven zal inblazen door solidariteit te betuigen… Plaats mededogen in het hart van het sociale leven… “De toekomst van de wereld hangt niet uitsluitend af van politici, de directeuren van grote bedrijven of de Verenigde Naties [maar van] allen die zichzelf herkennen als onderdeel van een ‘wij’, de zeven miljard mensen op de wereld. “Wanneer de samenleving als geheel doordrongen is van een positieve visie op de mensheid zul je zien dat de hedendaagse machtsstrijd omgevormd wordt tot een zorgende economie die gebaseerd is op wederzijds vertrouwen en gezamenlijke belangen. Een ethiek van betrokkenheid, gebaseerd op de universele waarden van welwillendheid, verdraagzaamheid, vrijgevigheid, vriendelijkheid, vergeving, geweldloosheid zal de huidige ethiek van haarkloverij en verboden vervangen. “Dit is de nieuwe wereld die je aan je kinderen en je kindskinderen zult achterlaten. Ze zullen opgroeien in een verenigde menselijke familie die zich ervan bewust is dat ze één lichaam is, één bewustzijn. Behoud je jeugdig enthousiasme en optimisme terwijl je voorwaarts gaat naar een eerlijker en gelukkiger toekomst.”

De Dalai Lama en Sophia Stril-Rever, A Call for Revolution: An appeal to the young people of the world, Rider, 2018, 88pp, ISBN 9781846045859

Paus Franciscus: doodstraf is “ontoelaatbaar”

Paus Franciscus, die zich al lang uitspreekt tegen de doodstraf, heeft officieel veranderingen goedgekeurd in de catechismus, het belangrijkste leerdocument van de rooms-katholieke kerk, dat nu stelt dat “de doodstraf ontoelaatbaar is omdat het een aanslag op de onschendbaarheid en de waardigheid van een persoon is”.

In een verklaring die in augustus 2018 gepubliceerd werd, kondigde het Vaticaan veranderingen aan in het deel van de catechismus dat over de doodstraf gaat, en dat nu luidt: “Toevlucht nemen tot de doodstraf van de kant van de legitieme autoriteit, en volgend op een eerlijk proces, werd lange tijd beschouwd als een geëigend antwoord op de ernst van zekere misdaden en een aanvaardbaar, zij het extreem, middel om de gemeenschap veilig te stellen. Tegenwoordig is er echter een toenemend bewustzijn dat de waardigheid van de persoon niet verloren is zelfs nadat zeer ernstige misdaden zijn begaan. Daarbij is een nieuw verstaan gerezen uit de betekenis van strafsancties die door de staat worden opgelegd. Tenslotte zijn er meer effectieve systemen van detentie ontwikkeld die de terechte bescherming van burgers verzekeren, maar, tegelijkertijd, de schuldige niet definitief de mogelijkheid tot verlossing ontnemen.”

Het document vervolgt met een citaat uit een toespraak van paus Franciscus tijdens het pauselijk concilie in 2017: “Als consequentie leert de kerk in het licht van het evangelie, dat ´de doodstraf ontoelaatbaar is omdat het een aanval is op de onschendbaarheid en waardigheid van de persoon’, en ze werkt met vastberadenheid aan de afschaffing ervan wereldwijd.”

Actualisering van de catechismus is zeer zeldzaam, dus deze verschuiving laat een betekenisvolle stap van de paus zien.

Een meerderheid van de landen van de wereld – waaronder bijna elk land in Europa en Latijns Amerika, regio’s met grote katholieke bevolkingen – hebben volgens Amnesty International de doodstraf al uitgebannen. De mensenrechtengroep zegt dat een meerderheid van de executies van de wereld in vijf landen plaatsvinden: China, Iran, Saoedi-Arabië, Irak en Pakistan. De Verenigde Staten stonden in 2017 op nummer 8 van de lijst…

(Bronnen: vox.com; religionnews.com; nytimes.com)

Het verhaal van Mohamad Al Jounde, winnaar van de Internationale Kindervredesprijs 2017 zoals verteld aan Shereen Abdel-Hadi Tayles

“Ik kom op voor mezelf en voor al deze kinderen. Ik zal vechten voor de rechten van deze kinderen. Ik zal proberen hun stem en hun hoop te zijn omdat ieder kind recht heeft op onderwijs, om zich te ontwikkelen, groot te kunnen dromen en van het leven te genieten.”

Mohamad Al Jounde is de winnaar van de Internationale Vredesprijs voor Kinderen in 2017. Hij werd in Syrië geboren, maar zijn familie moest vluchten toen hun wijk werd gebombardeerd tijdens de oorlog daar. Mohamad en het gezin kwamen uiteindelijk in Libanon terecht, waar ze hun uiterste best hebben gedaan om een gelukkiger plek te realiseren voor de vele kinderen die vastzitten in vluchtelingenkampen.

Mohamad werd geboren en groeide op in de Syrische stad Hama. Hij beschrijft het leven als normaal: zijn vader en moeder werkten allebei, ze hadden een huis, een auto en Mohamad bracht zijn tijd door op school en met zijn vrienden. “Ik ben in Syrië geboren. Ik had een heel goede jeugd, vol liefde, familie en geluk. Een zorgeloze jeugd zoals elk kind verdient. Het leven was goed,” aldus Mohamad. Maar zijn leven veranderde in het voorjaar van 2011 toen Syrische pro-democratie activisten, gemotiveerd door de politieke opstanden in Egypte en Tunesië, tegen het leiderschap van president Bashar Al-Assad protesteerden. Wat begon als vreedzame protesten barstte al snel uit in geweld en in juli 2011 begon het land af te glijden naar een burgeroorlog die leidde tot zowel regionale als internationale betrokkenheid. Tegen 2013 kwamen de gevechten steeds dichter bij de woonplaats van Mohamad. Hij herinnerde zich dat hij met zijn familie thuis was toen ze plotseling buiten bommen hoorden ontploffen. “Overal hoorden we mensen schreeuwen uit de gebouwen in de buurt en ik had het gevoel dat dit oorlog was,” zegt Mohamad. Mohamads moeder werd gearresteerd en tweemaal vastgehouden omdat zijn beide ouders actief waren in de revolutie tegen het regime. Op een dag ontving de moeder van Mohamad een brief waarin ze werd gewaarschuwd dat ze kon blijven en gedood worden of uit Syrië kon vluchten. Mohamad zei dat de familie wist dat de autoriteiten zijn moeder wilden doden, zodat ze alles moesten achterlaten en verdwijnen. Na een lange reis arriveerde het gezin in Libanon in de buurt van Beiroet. “Mijn familie en ik verlieten Syrië in 2013. We namen een privétaxi die de veilige vluchtwegen wist en onze reis was vrij eenvoudig, want de bewakers bij de controleposten en de overheid wilden dat wij het land zouden verlaten; zij waren immers degenen die ons dwongen om te vertrekken.” Maar Mohamads ouders konden in Libanon geen werk vinden en al snel hadden ze geen geld meer. Mohamads vader besloot om asiel aan te vragen in Zweden, maar daarvoor moest hij zijn familie achterlaten. Dit was een nieuwe uitdaging voor het gezin en voor Mohamad. “Ik verloor opnieuw iets kostbaars in mijn leven. Eerst mijn huis, mijn vrienden, mijn leven. En toen verloor ik mijn vader en mijn leven met hem, dus één voor één verdwenen de dingen.” Hoewel Mohamad in Libanon veilig was, kon hij de eerste twee jaar niet naar school. “Als vluchteling, vluchtelingkind in een ander land, is het moeilijk omdat je hele leven vanaf nul begint. Je hebt geen school, je hebt niets te doen. Je hebt geen huis. Het was een strijd en het leven was leeg.” Mohamad heeft zich echter nooit verslagen gevoeld en zijn situatie wakkerde zijn wil aan om te vechten voor een betere toekomst voor zichzelf en voor andere kinderen. Samen met zijn familie startte Mohamad een school voor Syrische kinderen in een vluchtelingenkamp en wat begon in

een tent werd een echt schoolgebouw met officiële leraren en 200 kinderen. De kinderen kwamen ook uit de omliggende kampen om op deze school te leren. Hoewel Mohamad zelf niet naar school kon, werd hij geïnspireerd om andere kinderen te onderwijzen. “Omdat ik zelf helemaal niet naar school kon, wist ik hoe belangrijk school voor kinderen is en ontdekte ik dat een school de beste plek is voor mensen om vooruit te komen en hun dromen vorm te geven. Vijftig procent van de ontheemde kinderen tussen 6 en 14 jaar kan niet naar school. Het is krankzinnig. Dit moet veranderen en ik wil deze verandering doorvoeren. Elk kind heeft het recht om te leren en het recht om te worden opgeleid, dus dit is waar ik voor vecht.” Vanaf zijn twaalfde gaf Mohamad zelf rekenen en Engels aan de kinderen in de kampen. Hij geeft ook les in zijn grootste passie, fotografie. Hij moedigt kinderen aan om foto’s van hun dagelijks leven te maken. “Fotografie heeft me geholpen om mezelf op een bepaald moment uit te drukken en ik geloof nog steeds dat je hierdoor de wereld beter kunt zien en dat het de kinderen de schoonheid om hen heen laat zien. Weet je, er zijn veel vluchtelingenkinderen die te verlegen zijn om over dingen te praten, maar niet te verlegen zijn om een foto te maken. Ik geloof dat deze kinderen het verdienen om hun verhalen vanuit hun eigen perspectief te laten zien. Dan kan een foto honderd woorden vertellen. Een beeld van geluk is ook een beeld van een betere toekomst.” … Over wat hij tot nu toe heeft bereikt, zei Mohamad: “Dit alles zou niet mogelijk zijn zonder de kinderen met wie ik werk, zonder hun wil om vooruitgang te boeken en dit heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Zij zijn het die het allemaal hebben gedaan. Ik steunde ze gewoon en werd uiteindelijk hun stem, maar het is bovenal hún prestatie. Wat mij het meest gelukkig maakt, is om bij de kinderen te zijn, omdat ik voel alsof ik iets ontvang als ik bij ze ben, met ze speel, met ze plezier maak. Ik zorg voor hen en zij geven me kracht, een kracht om mijn eigen problemen te overwinnen en kracht om een verandering door te voeren.”

V. Is het door ons gebrek aan activiteit, doordat we misschien niet hard genoeg gewerkt hebben dat we Maitreya nog niet gezien hebben? (Lezing Japan, mei 2008)
A. Ik heb altijd gezegd dat het moment van Maitreya’s verschijning afhangt van het klimaat van verwachting onder het publiek, wat natuurlijk de verantwoordelijkheid is van de groepen die in Zijn aanwezigheid geloven. Maar het is niet eenvoudigweg de ‘tekortkoming’ van de groepen die de weg bereiden voor de feitelijke verschijning van Maitreya, maar van alle groepen die op politiek, economisch, sociaal, wetenschappelijk terrein werken; alle hebben hun eigen rol te spelen in de voorbereiding voor deze gebeurtenis, of ze dat nu weten of niet. De Meester Djwhal Khul schreef dat die enkele individuen, niet veel mensen maar een voldoende grote groep, die tot taak hebben om de voorbereidende stappen naar het publiek te zetten, van alle groepen behalve de politieke de moeilijkste taak hebben. De taak van de politieke groepen is om de omstandigheden te creëren waarin vrede realiteit wordt; de schepping en totstandbrenging van een mate van internationalisme – de schepping van de Verenigde Naties is een aspect hiervan, ofschoon die niet heel goed functioneren. Het beginsel van samendelen beheerst allerminst de huidige economische structuren van de wereld. Je kunt moeilijk zeggen dat ons denken zelfs maar in die richting beweegt. Dus dat maakt deel uit van het voorbereidingswerk. Hoeveel goede wil is er in de wereld? Het beginsel, de energie van goede wil, moet uitgedrukt worden om het mogelijk te maken dat mensen op de juiste manier reageren op Maitreya’s raad. We kennen allemaal mensen van goede wil, maar dat zijn de mensen met wie we contact hebben. Er zijn miljoenen die geen goede wil hebben. Mensen zijn geneigd de toestand van de wereld te beoordelen op basis van hun eigen beperkte relatiesfeer. Al deze factoren moeten door Maitreya in overweging genomen worden wanneer Hij voor de wereld verschijnt. Het is niet alleen maar onze taak, hoewel onze taak een heel specifieke is. Maar het is de taak van de verschillende groepen, met name de economische groepen, om de situatie zodanig te veranderen dat wanneer Hij spreekt, de mensen al in die termen denken. Het is dus niet zo dat groepen als de onze het zichzelf moeten verwijten dat zij niet hard genoeg werken. We moeten het grotere geheel zien, dat ons werk samenhangt met het werk van de andere groepen – de politieke, economische groepen. De ideale manier is om gestaag te werken met een besef van urgentie, maar zonder verwachting, zonder elke dag te kijken wat ons werk oplevert. Het aanhoudende gedruppel op een rots zorgt te zijner tijd voor een uitholling in de rots. Maar als je elke dag naar de rots kijkt om te zien hoe ver die is uitgehold, kun je daar moedeloos van worden.

V. Waarom ontbreekt het [andere esoterische] groepen aan een gevoel van urgentie over de Wederverschijning van Maitreya?
A. Een van de problemen met bepaalde groepen is dat ze geen urgentie voelen. Twee grote esoterische groepen geloven, op basis van een verkeerd begrip van wat de Meester Djwhal Khul schreef, dat Maitreya niet voor 2025 of zelfs 2050 zal verschijnen. En dat terwijl Hij in het laatste boek dat Hij dicteerde, de Wederkomst van de Christus, de Meester DK duidelijk stelt dat Maitreya in het midden van de 20ste eeuw, rond 1950, of tegen het einde ervan, in een fysiek lichaam zal verschijnen. Het werd uiteindelijk 1977, wat tegen het einde van de eeuw was. Ondanks dit alles verwachten ze Hem in 2025 of 2050. Waarom? Omdat de Meester DK in het allereerste boek, Mensen- en Zonne-inwijding, schrijft dat we de terugkeer van de Christus rond 2025 of 2050 kunnen verwachten. Dat was het eerste boek, geschreven in 1919. Betekent dat dat de groepen wel het eerste maar niet het laatste boek hebben gelezen? Er liggen 30 jaren tussen het eerste en het laatste boek. De ideeën en plannen van de Hiërarchie veranderen voortdurend, afhankelijk van de omstandigheden natuurlijk.

Intussen kondigde Maitreya in 1945 aan dat Hij Zelf op het vroegst mogelijke moment zou terugkeren. Men hoopte dat dat binnen vijf jaar zou zijn, in 1950, het midden van de eeuw, of zo nodig later. Dus de informatie uit het eerste boek veranderde gedurende die 30 jaar vanwege de nieuwe omstandigheden rond 1948 of 1949, toen het laatste boek werd geschreven en het mogelijk was om te zeggen dat Maitreya tegen het midden of het einde van de eeuw zou verschijnen. Het was dus een compleet nieuwe situatie. Waarom geloven deze groepen de informatie in het eerste boek, dat in 1919 werd geschreven, maar negeren ze de informatie in het laatste boek, dat in 1949 werd geschreven? Er kan maar één antwoord zijn: hun begoocheling. Het is hun begoocheling waardoor zij de eerder gegeven datum wel zien en accepteren, maar niet die later werd gegeven. Het is allemaal door dezelfde Meester geschreven, aan het begin van Zijn periode van lering en aan het eind van die periode van lering – 30 jaar in totaal. Op dezelfde manier kun je accepteren wat ik zeg of wat mijn Meester zegt wanneer Hij stelt dat het heel spoedig zal zijn; dat het echt heel spoedig is, dat het urgent of heel nabij is. Of je kunt denken dat Hij het zegt, maar niet echt spoedig bedoelt: je kunt denken dat Hij bedoelt dat het nog wel 10 of 20 jaar duurt. Dat is jouw keuze. Jouw begoocheling laat je toe die keuze te maken, voor of tegen. Het gevolg is dat die groepen de gelegenheid voor een specifieke vorm van dienstbaarheid hebben gemist in het bereiden van de weg voor Maitreya. Ze doen natuurlijk nog steeds nuttig werk door de algemene informatie via de boeken bekend te maken. Maar wat betreft de actuele, onmiddellijke gebeurtenissen hebben ze de boot gemist…

Sinds de oprichting van Share International schreef Benjamin Creme’s Meester artikelen die niet alleen bedoeld waren voor publicatie in de tijd dat ze geschreven werden, maar ook wanneer de omstandigheden in de wereld daar om vragen. Veel van deze artikelen lijken nu inderdaad nog meer van toepassing dan toen ze voor het eerst werden gepubliceerd. Dit artikel verscheen voor het eerst in Share International van juli/augustus 1996 en inmiddels wordt er, meer dan ooit, een beroep op ons gedaan om te kiezen voor een veiliger, gezondere wereld voor iedereen. Daar we niet kunnen weten welke zaken een rol spelen bij Maitreya’s afwegingen over het moment van Zijn openlijke verschijning, doen we er verstandig aan te vertrouwen op Zijn oordeelsvermogen.

Een weerkerende keuze door de Meester —, via Benjamin Creme

De tijd nadert voor de grote beslissing van de mensheid. Ook de Heren Zelf wachten gespannen op dat beslissende moment. Onder de grote massa zijn er maar heel weinigen die beseffen hoe belangrijk deze tijd is, deze keuze voor de mens: zich roekeloos, onbekommerd in een catastrofe storten, of het leven voor alle mensen reorganiseren, en het heiligen met rechtvaardigheid en vrijheid. Het is natuurlijk een steeds weerkerende keuze, die zich nu als nooit tevoren toespitst. Nooit eerder heeft zoveel afgehangen van de juistheid van het besluit van de mens, want heden heeft hij een wapen in handen met onbeheersbare vernietigingskracht. Groot is derhalve de noodzaak van kalm en zorgvuldig nadenken. Om de mensen te helpen de gevolgen van hun daden te begrijpen, staat Maitreya gereed het openbare leven te betreden. Hij zal zijn overtuigende wijsheid voegen bij de roep om gezond verstand en vrede. Hij zal inspireren en onderwijzen. In groeiende aantallen zullen de mensen Zijn daden en normen navolgen, en ten slotte zal de wereld Zijn wijze raad opvolgen en voor de mens de vrede herstellen die zijn geboorterecht is.
Zo zal het zijn. Zo zal Maitreya Zijn belofte en Zijn plicht aan de mensheid vervullen. Ongeduldig zien velen deze tijd tegemoet, weinig als ze weten van de vele factoren, kosmisch en anderszins, die Maitreya moet afwegen om aan de wet te voldoen. Niets is toegestaan wat de vrije wil van de mens aantast; niets dan de Wet, en inzicht in de omstandigheden, zijn van invloed op het oordeel van Maitreya over het moment van zijn openbare verschijning. Wees van één ding overtuigd: geen moment langer dan nodig zal Maitreya wachten met het begin van Zijn openlijke missie van dienstbaarheid. Hij alleen beslist over dat tijdstip. Wacht, en vertrouw, op zijn oordeel. Dat oordeel berust op kennis die de mens niet heeft. Alleen met kosmisch inzicht kan dat juist worden afgewogen. Niettemin moet Maitreya zwaarwegende beslissingen nemen op grond van schaarse, en veranderende, gegevens. Een zeer dunne lijn scheidt dat wat noodzakelijk van wat mogelijk is. Vertrouw daarom op de vaardige hand van de Heer van Liefde. Erger je niet aan het schijnbare uitstel van Zijn verschijning – in het alomvattende Nu bestaat zulk uitstel niet. Binnenkort zal de Mensenzoon zijn rechtmatige plaats innemen als de Leraar van de mensheid.
De meerderheid van de mensen zal blij en bereidwillig Zijn raad opvolgen en Zijn leringen ter harte nemen. Stap voor stap zullen zij dankbaar de structuren van de toekomst aanbrengen, en in groeiende vaart zullen de oude fouten vervagen – vergeven en vergeten. Zo zal het zijn. Zo zal de Grote Heer en leider van de mens zijn bestemming vervullen, en zo zal de mensheid ware vreugde kennen.

Dit artikel uit 1983 was wellicht bedoeld als oproep in die tijd aan de vele nieuwetijds groepen die vanaf 1974 door Benjamin Creme en zijn groepen waren benaderd, om samenwerking aan te moedigen. Een reactie bleef helaas uit. We drukken ‘De noodzaak van synthese’ hier opnieuw af als onderdeel van onze nadruk hier op de vereisten voor doeltreffend en vereend groepswerk in de hoop op oprechte zelfreflectie binnen alle groepen. Het artikel wijst beslist op de noodzaak om, in de woorden van Benjamin Creme’s Meester, manieren te vinden “om de handen ineen te slaan over een zee van meningsverschillen heen, en hen met wie je het oneens bent als gelijken te omarmen”.

De noodzaak van synthese door de Meester —, via Benjamin Creme

Het is vreemd dat zo weinig groepen die zich bezighouden met nieuwetijds denkbeelden daadwerkelijk een open houding tonen, ondanks de lippendienst die zij de ideeën van eenheid en broederschap bewijzen. Verre van dat, zij neigen eerder tot het tegenovergestelde en behoren tot de meest afgescheiden en gesloten groeperingen die zich bezighouden met het onderwijzen van de mensheid. Het is hun taak de volkeren de visie voor te houden van een betere wereld, waarin geen plaats is voor afgescheidenheid, waarin ieders bijdrage wordt gezien als een wezenlijk onderdeel van het Geheel en van gelijke waarde. Toch ligt bijna overal de nadruk op de superioriteit van een bepaalde lering of een gezichtspunt. Zeer zelden ziet men de daden van samenwerking en wederzijds begrip die in hun woorden zo’n trotse plaats innemen. Het denken van deze groepen wordt nog steeds beheerst door een zeer oud ritme, en er moet veel geleerd en veranderd worden, willen zij werkelijk de idealen van de komende tijd vertegenwoordigen.
Dat die veranderingen er zullen komen is onvermijdelijk, maar voor velen zal het een lang en moeilijk proces zijn. Velen zien de noodzaak, maar zijn uit zichzelf niet in staat anderen op voet van gelijkheid te benaderen, zo diepgeworteld is de gewoonte van wedijver en geslotenheid. Bovendien overheerst bij sommigen de behoefte om gezien te worden als de voornaamste denkers; de begoocheling van persoonlijke eerzucht heeft hen stevig in haar greep. Zo is de situatie nu, terwijl er juist behoefte is aan een groeiend besef van vereenzelviging met elkaar, aan begrip van de onderliggende synthese die de inspanningen van al deze groepen verenigt.
Bovendien kan de educatieve rol van deze groepen alleen worden vervuld wanneer die synthese begrepen en aan het publiek gepresenteerd wordt. Momenteel wordt de gemiddelde zoeker verward en verbijsterd door de elkaar bestrijdende aanspraken op zijn aandacht en loyaliteit. Spoedig zal de wereld weten dat de vele leringen en formuleringen van de waarheid uit één bron komen; dat door alle dezelfde goddelijke stimulans stroomt; dat de diverse interpretaties voortkomen uit het feit dat de mensheid uiteenlopende behoeften heeft en op verschillende stadia van de ladder van ontwikkeling staat.
Niet voor niets heeft de Hiërarchie de benodigde leringen en ideeën op een zo breed mogelijke schaal aangeboden, op veel verschillende niveaus en op tal van manieren. De synthese van ideeën die aan onze veelsoortige presentatie ten grondslag ligt, komt voort uit ons besef van de eenheid van alle dingen, uit ons voortdurende besef van het Geheel en van de ondeelbaarheid van die Werkelijkheid. Wanneer de mensen delen in deze ervaring, zal alles mogelijk worden. Wanneer de mensen de Christus zien en zijn Discipelen, de Meesters van Wijsheid, zullen ze inzien hoe noodzakelijk de vele benaderingen van de waarheid zijn, omdat ze zullen beseffen hoe oud de mens is, hoe uiteenlopend zijn ervaringen en verwachtingen door de eeuwen heen, en op hoeveel verschillende manieren mensen ideeën in zich opnemen. Ook zullen zij iets gaan begrijpen van de innerlijke eenheid achter de uiterlijke verscheidenheid. De mensen zullen zelf ontdekken dat aan de ideeën en leringen een Plan ten grondslag ligt; dat elke lering de formulering is van slechts één fragment van het Plan; dat het Plan de uitdrukking is van de scheppende Wil van God en als zodanig voortdurend in verandering is.
Hoe zou één groep, één vereniging of instelling dan de Waarheid voor alle tijden kunnen belichamen? Natuurlijk zijn er velen die geloven dat zij nu al werken voor synthese en eenheid, maar dat is grotendeels illusie.
Het is nauwelijks een verdienste om een band te vestigen met geestverwanten; dat is nuttig, maar betrekkelijk eenvoudig. Veel moeilijker is het om de handen ineen te slaan over een zee van meningsverschillen heen, en hen met wie je het oneens bent als gelijken te omarmen. Zoek in je broeders benadering dat wat verenigt. Weet dat achter alles de Christus staat met Zijn Discipelen. Onthoud dat de ene Waarheid alle benaderingen bezielt en dat niets dan het denken van de mens verdeeldheid schept.

Wegen die kruisten
Begin mei 2018 stonden een ander groepslid en ik in Amsterdam te wachten bij een voetgangersoversteekplaats. Een Marokkaans uitziende man was de weg al overgestoken in onze richting en terwijl hij langs ons liep, begon hij plotseling tegen ons te praten. Ik schrok er een beetje van. Hij maakte een vrolijke, gelukkige indruk. We herinneren ons niet meer wat hij precies zei maar het kwam neer op: Hij voelde zich nooit alleen omdat hij tegen mensen praat; hij helpt mensen waar ze zijn en met wat nodig is, omdat we allemaal één zijn, broeders en zusters. Toen vervolgde hij zijn weg en wij, blij en vrolijk, staken de weg over omdat het licht inmiddels op groen stond.
Medewerkers informatiecentrum Share Nederland, Amsterdam.

Snelheid van licht
Op 10 mei 2018 hielden we een lezing in spiritueel centrum De Roos in Amsterdam met de titel: ‘De schoonheid van het bestaan en de wetten van het leven’. Al gauw nadat we in het zaaltje waren aangekomen, op de tweede verdieping (via twee steile trappen) kwam er tot onze verrassing een mevrouw op krukken binnen. We waren verrast omdat zij bij dezelfde tramhalte was uitgestapt als wij en het een eindje lopen naar het centrum is en dan de trappen nog op. Zij moet de wandeling naar het centrum en de trappen naar boven in een opmerkelijk tempo afgelegd hebben. Aan het einde van de lezing praatten we over Verklaringsdag en dat Maitreya de mensheid een ervaring van Eenheid zal geven. Op dat punt vertelde de dame ons over een geestelijke ervaring die zij had toen zij naar een heel mooi schilderij van Maitreya keek dat een vriendin van haar in Moskou, een schilderes net als zijzelf, had gemaakt. Zijn ogen waren prachtig, als licht en straalden licht uit. We hadden het ook over de Meesters die via discipelen werken en ze zei dat het fantastisch zou zijn om te weten welke Meester door Benjamin Creme werkte en Rembrandt, bijvoorbeeld. Toen zei ze dat zij weg moest omdat ze nog iets anders wilde bijwonen.
Leden van de Transmissie-meditatiegroep Amsterdam.

Drie brieven van dezelfde schrijver:

Muzikale balsem 1)

In 1995 volgde ik pianolessen op een muziekschool in Rimouski (Canada). In november of december 1995 vroeg mijn leraar me mee te doen aan een klein recital in een tehuis voor kankerpatiënten. Ik stemde enthousiast toe. Ik gaf gehoor aan de suggestie van mijn leraar om een paar dagen voor het recital naar het huis te gaan voor een oefensessie op de piano. Eenmaal daar zat ik achter de piano maar werd al snel heel, heel zenuwachtig. Ik zei mentaal: “Heer Jezus, help me alstublieft.” Een paar tellen later kwam er een kleine jongen naar me toe. De conciërge vroeg me of ik last van hem had en ik zei: “Nee”. Ik vroeg de jongen hoe hij heette en hoe oud hij was. Hij antwoordde dat zijn naam Guillaume was en dat hij vier jaar oud was. Ik vond dit heel vreemd omdat mijn jongste zoon dezelfde leeftijd en naam had. Ik herinner me dat we samen even piano speelden en dat ik me rustiger voelde. Ik besefte plotseling dat de kleine jongen was weggegaan zonder dat ik me bewust was geweest van zijn vertrek. Het lijkt alsof hij alleen kwam om mij rust te geven. Was dit een toeval of bemiddelde Jezus?
Benjamin Creme’s Meesters bevestigde dat de ‘kleine jongen’ inderdaad de Meester Jezus was.

Herkenning 2)
Tijdens de winter van 2001 zag ik op de levensmiddelenmarkt Trois-Pistoles een knappe, nogal lange man met zwart haar en een baard, die een lange beige jas droeg en een hoed. De man liep me voorbij, knikte snel met zijn hoofd zonder een woord te zeggen. Hij leek gelukkig en blij, zelfbewust en zelfverzekerd. Ik reageerde niet omdat ik me niet kon herinneren of ik hem kende.
Hij van zijn kant leek me te herkennen. Ik dacht dat hij misschien een collega van mijn man was. Een paar minuten later zag ik hem weer en hij groette me op dezelfde manier en dit keer knikte ik terug. Maar ik kon me nog steeds niet herinneren wie hij was. Weer thuis dacht ik dat hij misschien de Heer Maitreya was. Ik keek naar zijn foto en zag een grote gelijkenis. Dit voorval gaf me veel moed en hoop. Was deze man echt Maitreya? Benjamin Creme’s Meester bevestigde dat de man inderdaad Maitreya was.

Bemoedigend teken 3)
De week daarop op dezelfde levensmiddelenmarkt Trois-Pistoles richtte een kleine levendige vrouw zich tot mij met gebarentaal. Ze maakte een hoop gebaren en probeerde me te zeggen dat ze me sterk vond door op de grote waterfles in mijn karretje te wijzen, en inderdaad had ik die grote waterfles helemaal alleen in mijn karretje gezet. Ik ken geen gebarentaal, dus ik probeerde haar te vertellen dat ze een beetje overdreef. Ze was onvermurwbaar en bleef suggereren dat ik echt heel sterk was. Ik bedankte haar voor het compliment. Ze knikte en ging verder. Na een poosje kwam het in me op dat het waar was dat ik sterk was en dat ik de neiging had mezelf te onderschatten. Meteen dacht ik dat deze vrouw misschien Maitreya was, ik zag haar bij de kassa in gebarentaal met andere mensen in gesprek. Ik dacht ‘Ik beeld het me in… het kan niet…’ Maar ik denk nog steeds aan die vrouw, zo vol leven. Kunt u me vertellen 1) of de vrouw Maitreya was, en 2) of de waterfles een symbolische betekenis had?
L.M. R., Dégelis (Quebec, Canada).
Benjamin Creme’s Meester bevestigde dat (1) de ‘vrouw’ inderdaad Maitreya was. (2) Nee.


Mariabeeld in New Mexico weent

Een bronzen Mariabeeld in een rooms-katholieke kerk in Hobbs (New Mexico, VS) begon op 20 mei 2018 tijdens de zondagsmis tranen te plengen. Een parochiaan van de kerk, Laura Cisneros, merkte iets vreemds op toen ze met haar gezin de middagmis in de kerk van Onze Vrouwe van Guadaloupe bijwoonde. “Ik vroeg mijn man: ‘Heeft de Maagd Maria tranen?’” Haar man dacht eerst dat het een reflectie van het licht was, maar kon later zelf de tranen zien. Toen hij ter communie ging en vlak langs het beeld liep, was hij ervan overtuigd dat “er een wonder gebeurde”. Er zijn zoveel bezoekers naar Onze Vrouwe van Guadaloupe gekomen om getuige te zijn van het wonder dat de plaatselijke kerkfunctionarissen besloten hebben de kerk 24 uur per dag open te stellen om iedereen in staat te stellen het beeld te zien. Ooggetuigen berichtten dat de tranen naar rozen geurden en een olieachtige substantie hadden. In het begin ‘huilde’ het beeld zoveel dat de tranen aan de onderkant een plas vormden. De pastoor van de kerk, pater Jose “Pepe” Segura, zei dat mensen het gelaat van Maria twee keer afveegden en dat de tranen nog steeds verschenen. “Toen zag ik dat ze werkelijk huilde,” zei hij. “Ik denk dat het een geheugensteuntje voor ons allemaal is om dichter tot God te komen en te stoppen met gewelddadig te zijn en om ons te verenigen.” (Bron: currentargus.com)

boekbespreking door William Allen

Dr. David Clarke is hoofddocent Journalistiek en Folklore- en Mythologie-geleerde aan de Hallam University in Sheffield (VK). Hij bestudeert en schrijft al ruim 20 jaar over het ufo-verschijnsel in het VK, met name wat betreft de culturele en sociologische aspecten. Toen de Britse wet op de Openbaarheid van Bestuur in 2005 van kracht werd, was dr. Clarke een van de eersten die het ministerie van Defensie (MvD) bestookten met verzoeken om de onderzoeksdossiers van de geheime afdeling bekend als het “Ufodepartement” beschikbaar te maken voor academische onderzoekers. In 2007 kondigde het MvD aan dat het voorbereidingen trof om meer dan 11.000 dossiers die sinds 1940 opgeslagen waren, vrij te geven en via het Nationaal Archief toegankelijk te maken voor het publiek. Het Archief nodigde dr. Clarke uit om voor dit project vraagbaak en curator te zijn. Tijdens de monumentale taak om het materiaal voor het vrijgeven te ordenen, was Clarke in het bijzonder geïnteresseerd in de gevarieerde illustraties en tekeningen die talloze ooggetuigen voor hun verslagen van ufowaarnemingen maakten. Die belangstelling leidde tot zijn nieuwe boek: UFO Drawings From The National Archives (‘UFOtekeningen uit het Nationaal Archief’). Na een inleidende verhandeling waarin Clarke schetst hoe het MvD betrokken raakte bij het verzamelen van gegevens over het ufoverschijnsel, biedt hij een intrigerende reeks illustraties van ooggetuigen, chronologisch gerangschikt, die zich over vijf decennia uitstrekken. De verzameling geeft een historisch overzicht van de groeiende en kleurige variatie van vormen en afmetingen van ufo’s, van potloodschetsjes van schoolkinderen tot nauwkeurige potloodtekeningen, tot schilderstukken en gedetailleerde diagrammen (plus verscheidene foto’s) – alle met korte samenvattingen van de begeleidende meldingen. Ik was vooral gecharmeerd van de afbeeldingen uit de jaren 40 en begin jaren 50, van vaartuigen die tot bijna een decennium later door geen enkele fotograaf werden vastgelegd – met name een klokvormig ruimtevaartuig dat later de “Adamski-schotel” genoemd zou worden, nadat Adamski’s foto’s op grote schaal bekend werden. Een waarschuwend woord, echter, voor de lezers die de informatie van Benjamin Creme (BC), Share International en andere bronnen aanvaarden, namelijk dat deze planeet onmiskenbaar door afgezanten van andere werelden wordt bezocht, die buitengewoon vergevorderde technologie gebruiken; als journalist en folklorist benadert Clarke dit materiaal en het ufoverschijnsel in het algemeen als een moderne mythe die door de popcultuur en verschillende mediavormen beïnvloed is. Hij schrijft de typen voorwerpen die mensen beweren te zien voornamelijk toe aan de invloed die populaire sciencefictionfilms, televisieprogramma’s, omslagen van sensatiebladen, enz. op hun verbeelding hebben, met daarnaast de geavanceerde ontwerpen van militaire vliegtuigen. Terwijl dat bij sommige incidenten het geval kan zijn geweest, zoals met afbeeldingen van personen die beweren dat ze “helderziend” een ufo zagen of slechts gedurende een paar seconden, ontbreekt in zijn benadering mijn inziens het fundamentele vertrouwen in de gevoeligheid en overtuiging van een meerderheid van de ooggetuigen die met nadruk stelt: “Ik weet wat ik zag.” Toch, ondanks dat Clarke het verschijnsel voornamelijk tot het rijk der fabelen rekent in plaats van een aannemelijk feit, herkent hij de wezenlijke waarde van het materiaal. “Als visueel bewijs van ongebruikelijke waarnemingen die van diepgaande betekenis zijn en belangrijk voor die mensen die ufo’s zien”, schrijft hij, “zijn [de illustraties] op zich uitzonderlijk waardevolle historische documenten…” Veel van de afbeeldingen in UFO Drawings From The National Archives zijn prachtig. Sommige lijken bijna op de foto’s die in eerdere nummers van Share International zijn gepubliceerd en waarvan Benjamin Creme’s Meester bevestigde dat het ruimtevaartuigen van andere planeten waren.

David Clarke, UFO Drawings From The National Archives, Four Corners Irregulars, 2017.

Naschrift:

Sinds de sluiting van het ‘UFO-departement’ van het Britse ministerie van Defensie zijn er voor belangstellenden nu en dan boeiende recente voorbeelden van illustraties van ooggetuigen te vinden op de website van het Amerikaanse Mutual UFO Network: mufon.com, in de “track ufo’s data file”.

“Niet vergeten liefde te tonen”

Toen een jongetje van vier uit Birmingham (Alabama, VS) een tv-programma over een pandajong zonder onderdak zag en zijn vader hem vertelde dat sommige mensen ook dakloos zijn, besloot hij al zijn zakgeld te besteden aan het kopen van kipsandwiches om ze weg te geven aan iedere dakloze die maar op zijn pad kwam. Dus eens in de week, met de toestemming van zijn ouders, wordt Austin Perine “president Austin” (zoals hij zichzelf graag noemt, want dat is wat presidenten zouden moeten doen, vindt hij) en trekt hij zijn rode supermancape aan, snelt rond en biedt dakloze vreemdelingen beleefd sandwiches aan en zegt tegen iedere verbaasde ontvanger: “Niet vergeten liefde te tonen”. Het idee om daklozen te helpen kwam van Austin zelf en zijn vader zei lachend: “Ja, ik sta er helemaal achter.”

Daarna maakte de landelijke respons op de reportage van CBS News uit mei 2018 Austin in één klap tot een held en stroomden donaties binnen. Met de steun van zijn vader, T.J. Perine, werd de stichting Toon Liefde (Show Love Foundation) in het leven geroepen met het doel een voorziening op te zetten waar daklozen voedsel, toiletartikelen en hulp kunnen krijgen bij het afkicken van drugsgebruik en het vinden van onderdak; en hun donatiepagina ‘Show Love Fight Hunger’ haalde in één maand 73.000 Amerikaanse dollar op. Iemand schreef op de webpagina: “’Een hart hebben zo groot als Texas in een kind met het formaat van een kleuter is een ware zegening. Austin, je ouders moeten wel heel erg trots op je zijn. Als je ooit naar New York komt, wil ik jou en je familie daar van harte welkom heten.” CBS News berichtte: “Ieder die Austin ontmoet, gaat vervuld van hoop weer weg. Dus met wat geluk zal ‘President Austin’ op een dag geen superheld meer zijn, maar een echte president.” (Bron: cbsnews.com; gofundme.com)

Sinds de oprichting van Share International schreef Benjamin Creme’s Meester artikelen die niet alleen bedoeld waren voor publicatie in de tijd dat ze geschreven werden, maar ook wanneer de omstandigheden in de wereld daar om vragen. Veel van deze artikelen lijken nu inderdaad nog meer van toepassing dan toen ze voor het eerst werden gepubliceerd. Dit artikel (gepubliceerd in september 2009) waarschuwt de mensheid dat er nog steeds mensen zijn “die plannen smeden” voor een oorlog met wapens van afschuwelijke vernietigingskracht. “Hoe lang nog, is de vraag, zal het duren voor de mens zich realiseert dat oorlog niets oplost, niets bewijst en de volkeren op Aarde slechts pijn en verlies brengt?” Benjamin Creme’s Meester herinnert ons er ook aan dat samendelen de sleutel is en de macht van het volk de weg is om regeringen ertoe te brengen dat uit te voeren.

door de Meester —, via Benjamin Creme

In de vorige eeuw schudde de wereld tweemaal op haar grondvesten door een totale oorlog, twee verschrikkelijke fasen van één oorlog, die de mensheid vele miljoenen levens kostte. Elk was bedoeld als “de oorlog om een eind te maken aan oorlog”, maar nog steeds zijn er mensen die plannen smeden voor weer een krachtmeting met wapens van nog grotere vernietigingskracht. Hoe lang nog, is de vraag, zal het duren voor de mens zich realiseert dat oorlog niets oplost, niets bewijst en de volkeren op Aarde slechts pijn en verlies brengt?
Een belangrijke reden voor de terugkeer van de Meesters in de wereld van alledag is juist om mensen hieraan te herinneren, om hun denken zodanig te beïnvloeden dat zij zich voor altijd van oorlog afwenden. Zoveel landen bezitten tegenwoordig de atoombom, het meest verwoestende wapen ooit ontworpen en vervaardigd, dat een toekomstige grote oorlog de ultieme gruwel zou betekenen: de volledige vernietiging van het leven op planeet Aarde. Vele miljoenen jaren zou de Aarde een dode planeet, een giftige woestenij zijn. De mensheid zelf zou op een of andere donkere, verafgelegen planeet moeten incarneren en de lange, lange reis naar het licht opnieuw moeten beginnen.
Je kunt ervan op aan dat wanneer, zeer spoedig, Maitreya Zijn openlijke missie begint, Hij de mensen met dit probleem en de consequentie ervan zal confronteren, en Zijn oplossing en raad zal aanbieden. Oorlog, zo zal Hij de mensen helpen herinneren, is blasfemie, haat en een misdaad tegen alle mensen, ook hen die er niet bij betrokken zijn. Oorlog, zal Hij zeggen, moet als zodanig beschouwd worden, willen de mensheid en de lagere natuurrijken overleven. Alleen samendelen en rechtvaardigheid, zal Hij zeggen, garanderen de toekomst voor de mens. Streef naar eenheid en samenwerking, want de mensen van de Aarde zijn Eén. “Zie je broeder als jezelf” en zet de eerste stap naar je goddelijkheid. “Neem de nood van je broeder als de maatstaf voor je daden en los de problemen van de wereld op. Er is geen andere weg.”
Zo zal Maitreya de mensen van de Aarde toespreken. Zo zal Hij trachten de richting van hun denken te veranderen.
Zullen de mensen luisteren en handelen naar Zijn raad? Het denken van de mens is vervuld van angst en bange vermoedens: eeuwenoude denkgewoonten zijn moeilijk uit te roeien en afkerig van verandering.
Steeds meer echter, stimuleren de problemen en ontberingen waarmee de huidige economische ineenstorting gepaard gaat mensen om nieuwe manieren van leven te zoeken, en richten hun gedachten op samendelen en de schepping van een rechtvaardiger en grootmoediger wereld. Aldus staan velen gereed om te reageren op Maitreya’s woorden. Velen zijn er natuurlijk ook die niet bereid zijn tot verandering. Velen zijn tevreden met de huidige omstandigheden en verwachten spoedig een ‘opleving’ van de markten, zodat ze opnieuw kunnen beginnen om uit het niets winst te maken voor hun bedrijf en zichzelf.
Velen ook uit de religieuze hoek zullen het verschijnen van Maitreya bepaald niet verwelkomen. Verstoken van kennis en vasthoudend aan door de mens gemaakte dogma’s zullen ze in Maitreya, de Heer van Liefde, het afschuwelijke kwaad zien dat zij vrezen. Maar niet allemaal. Vele religieuze groeperingen over de hele wereld hebben Maitreya’s woorden al eerder gezien en gehoord, zij het in een andere gedaante. Zij zullen zich de Leraar herinneren die aan hen verscheen en het zaad van samendelen en rechtvaardigheid in hun denken plantte, terwijl Hij hun land het Water van Aquarius schonk.
Uiteindelijk zal de drang naar een betere, eerlijker en veiliger wereld zó groot zijn, dat zelfs de onverdraagzaamste mensen hun stem zullen voegen bij de roep om verandering. Zo zal het zijn.

Bij elke lezing die hij gaf waar ook ter wereld, en in feite iedere dag van zijn leven, werden Benjamin Creme talloze vragen gesteld die een breed scala beslaan. Wij putten hier uit de grote voorraad antwoorden die BC en zijn Meester door de jaren heen gegeven hebben en die nog niet eerder in Share International gepubliceerd zijn, met uitzondering van de vragen en antwoorden die hier in een apart kader zijn geplaatst en herdrukt worden vanwege hun relevantie voor de actualiteit.

 

In de nasleep van de onverantwoorde en roekeloze stap van de Amerikaanse president Trump om de VS uit de nucleaire overeenkomst met Iran terug te trekken, werpen deze eerder in Share International gepubliceerde antwoorden van Benjamin Creme over het akkoord licht op het belang ervan.

V. De onderhandelingen tussen Iran en zes andere landen om het nucleaire ontwikkelingsprogramma van Iran in te perken in ruil voor het opheffen van de internationale sancties waren zo lastig dat ze in de dagen voor het bereiken van een voorlopig akkoord op 2 april 2015 verscheidene keren bijna afgebroken werden. Maar toen men op het laatste moment op moeilijkheden stuitte werden er ondanks krappe deadlines toch creatieve oplossingen voor de obstakels gevonden, aldus de onderhandelaars na afloop. Hielp Maitreya de onderhandelaars, direct of indirect, om met succes tot een overeenkomst te kunnen komen? (SN, mei 2015)
A. Ja, zowel direct als indirect.

V. Heeft Maitreya geholpen bij de totstandkoming van de overeenkomst met Iran van juli 2015 inzake het gebruik van nucleaire technologie? (SN, september 2015)
A. Ja, inderdaad.

V. In januari 2016 is er opnieuw sprake van wonderbaarlijke vooruitgang in de onderhandelingen tussen de VS en Iran. Sancties worden opgeheven, de sfeer wordt vriendelijker en er vindt een historische toenadering plaats. 1) Kunt u zeggen of Maitreya hierbij een rol heeft gespeeld? 2) Werkte Maitreya via een afgezant om dit te bereiken? 3) Is Maitreya bekend bij de onderhandelaars aan beide zijden – niet als de Wereldleraar natuurlijk, maar wellicht als scherpzinnig en briljant diplomaat of functionaris? (SN, jan./feb. 2016)
A. 1) Ja. 2) Ja. 3) Ja.

 

V. Hoe zal het bewustzijn van mensen in de toekomst veranderen? Tegenwoordig nemen mensen en politici esoterie niet serieus.
A. Dat is een verstrekkende vraag, maar er zijn momenteel vele krachtige energieën in de wereld die het bewustzijn van mensen zullen veranderen. Niet onmiddellijk, maar geleidelijk zullen de energieën tot een enorme verandering in het menselijk bewustzijn leiden.

V. Kunnen we Maitreya ontmoeten?
A. Totdat Hij aan de hele wereld bekend is, heeft Hij ons Zijn ‘Handafdruk’ gegeven, als punt van aanroep. Als je hulp nodig hebt, bijvoorbeeld als je ziek bent, kun je naar Zijn ‘Hand’ kijken om hulp te vragen en zal Hij die bieden binnen de grenzen van de Wet van Karma. Hij heeft gezegd: “Mijn hulp staat jullie ter beschikking, je hoeft er slechts om te vragen.”
[In augustus 2001 manifesteerde Maitreya op wonderbaarlijke wijze Zijn handafdruk op een spiegel in Barcelona (Spanje). Deze werd gefotografeerd en gepubliceerd in Share International, oktober 2001.]

Share International heeft een grote voorraad brieven aan de redactie die door de jaren heen verwerkt zijn en door Benjamin Creme’s Meester bevestigd zijn als authentieke ontmoetingen met Meesters, of een ‘woordvoerder’, maar die nog niet werden gepubliceerd. Andere brieven zijn nieuw. Terwijl we niet kunnen bevestigen of aangeven of er een Meester bij betrokken is, kan de ervaring zodanig zijn dat ze ‘voor zichzelf spreekt’ om hoop, inspiratie en bemoediging te geven.

Hieronder volgt een kleine selectie uit het juni-nummer.

Twee brieven van dezelfde schrijver:

Snel antwoord
1) We gingen ’s morgens vroeg weg om onze kraam buiten de muren van het kasteel van Vincennes (regio Parijs) in te richten, om van 30 april tot en met 1 mei 2018 deel te nemen aan de beurs Welzijn en Moderne Kunst. Op maandag was het weer buitengewoon slecht; koud met een harde wind en voortdurend regen. Vroeg in de middag, denkend aan de windvlagen en de plassen op de modderige weg die bezoekers tegenhielden om voor onze kraam stil te staan, besloot ik mezelf wat vragen te stellen. In al die 20 jaar van aanwezigheid bij evenementen had ik mezelf nooit dit soort vragen gesteld, maar rekening houdend met de buitengewone omstandigheden die iedereen zouden kunnen verhinderen om de posters te zien, de energie van onze kraam te voelen of het informatiemateriaal in te kijken, vroeg ik me af of het nuttig was om die maandag bij de stand te blijven. Terwijl ik aantekeningen in ons notitieblok maakte, voelde ik een intense warmte bovenop mijn hoofd en ik keek op om te zien of er een warmtebron was, wat niet mogelijk was. Inderdaad, er was niets en op dat moment wist ik dat Jezus me geantwoord had; daarom leek het nuttig om dit verhaal door te geven, het is niet spectaculair of buitengewoon, maar het is een veelbetekenende ervaring.

Aanmoediging
2) In februari 2018 hadden we een kraam op een Body en Mind-beurs in Parijs, maar een aantal groepsleden was vanwege het slechte weer niet in staat om deel te nemen; zij die aanwezig waren hadden de regen getrotseerd. Bij de paranormale beurs op 9 februari maakte een groepslid de grap: “We worden vergeten, want we krijgen geen bezoek van Meesters of woordvoerders!” Om kwart over 3 stond een knappe blonde vrouw met blauwe ogen stil voor onze kraam, legde een vinger op Maitreya’s Missie, dl.II en vroeg me wie Maitreya is. Ik nodigde mijn collega uit om haar te antwoorden. De vrouw had een Slavisch accent. Ze zei dat ze alle boeken van Helena Blavatsky en Alice Bailey had gelezen. We vonden het een beetje twijfelachtig dat ze echt alles had gelezen. Ze zei tegen mijn collega: “Het lijkt niet zo, maar ik weet heel veel dingen. Hoe oud denk je dat ik ben?” Mijn collega antwoordde dat ze wellicht 30 jaar oud was. Ze zei dat ze eigenlijk 48 was en verlamd was geweest en daarom tijd had gehad om te lezen. Mijn collega vertelde haar over Benjamin Creme’s boek De bundeling van de Krachten van Licht en over de menselijke evolutie. De vrouw liet hem weten dat de menselijke evolutie niet alleen aards is maar ook kosmisch.
Omdat ik merkte dat ze geen belangstelling had om boeken te kopen, gaf ik haar een catalogus van Benjamin Creme’s boeken en ze zei dat dat precies was wat ze wilde om Maitreya’s naam te kunnen herinneren. Zeer vastberaden kocht zij een kaart van Maitreya’s ‘hand’ en mijn collega begon haar te vertellen dat de hand 3-dimensionaal is en ze antwoordde dat hij niets hoefde te bewijzen, omdat zij voorbij uiterlijke verschijningen ziet. Zij zei: “Ik ben intuïtief” en toen vroeg ze mijn collega: “Hoe is het met je hart?” Dat was opmerkelijk omdat mijn college een hartkwaal heeft. Ze zei dat hij zou genezen. Zij vroeg hem: “Ben je hier maandag?” En dat was vreemd genoeg de dag dat hij terug zou komen. Ze vertelde hem dat ze zou kijken wat ze voor hem kon doen. Mijn collega bood aan om haar te vertellen over Jezus’ verschijning op de foto die in het Neckerziekenhuis gemaakt werd, maar we voelden dat zij niet meer wilde luisteren; we gaven haar een fotokopie van de tekst die bij de foto stond in Share International [september 2002]. De foto was een A4-formaat, maar zij had alleen een blauw kartonnen map bij zich die net iets kleiner was. Terwijl ze met zorg het gedeelte dat eruit stak omvouwde, zei ze dat de kleine gebaren in het dagelijks leven het verschil maken. Toen ging ze weg met de woorden: “Ik kom terug.” Tijdens haar aanwezigheid en ook nog daarna voelde ik warmte in mijn chakra. Een half uur later kwam ze terug naar de kraam en gaf me een brede lach en knipoog. Ik denk dat ze een van Maitreya’s woordvoerders was. Ik veronderstelde dat het allemaal symbolisch was. Ze kwam niet terug op maandag, maar mijn collega voelde zich wel beter.
M-A.A., Parijs (Frankrijk).

Wondergenezing
Een vriend raadde me aan naar u te schrijven over een wonder nadat ik in de herfst van 2000 de hulp van Heer Maitreya had ingeroepen. Ik was opgebeld om Vida, de schoonzus van mijn nicht, te helpen, die kanker had en al anderhalf jaar in en uit het kankerziekenhuis in Buffalo (New York, VS) was geweest. Nu werd ze naar huis gestuurd omdat de kwaadaardige tumor niet op de behandelingen reageerde en zich overal had verspreid, ook langs haar ruggengraat omhoog en haar hersens naderde. Zij werd naar huis gestuurd om te sterven.
Haar dochter belde me huilend op, omdat de oncoloog hun verteld had dat zij zou heen gaan wanneer het haar hersenen bereikte. De hele familie was gebeld, uit Arizona en Florida. Ik kwam in het ziekenhuis een kamer binnen, waar zij allemaal om haar heen zaten te bidden en om afscheid te nemen. Zij was half bij kennis, opgezwollen, haalde heel moeilijk en zwaar adem, en zag er blauwig uit. Ik legde mijn handen op haar hoofd en bad een lange tijd om hulp. Zij opende haar ogen een heel klein beetje en zei: “Zal ik genezen?”
Ik zei: “Ja – het is begonnen, Vida!” Toen dacht ik ‘Oh God, laat me haar geen valse hoop geven!’ Verscheidene leden van haar familie volgden me naar huis en zij kregen informatie over de Wederverschijning en hun reactie was goed.
Vida bleef zwakjes doorleven en begon te eten – haar dokter besloot ongeveer 10 dagen later tot een röntgenfoto om te zien hoe snel de tumor langs haar ruggengraat naar boven gevorderd was: Haar broer belde me op – ik hield mijn adem in – u kunt zich niet voorstellen hoeveel vreugde en dankbaarheid ik voelde toen hij me vertelde: “De dokter is verbaasd, er is geen teken van kanker in haar lichaam – het was een verkeerde diagnose óf goddelijke tussenkomst.” Ze bouwden de medicatie langzaam helemaal af en Vida ging naar huis.
Op 14 juli had haar familie een feestmaal met meer dan 75 gasten. Ik weet dat ik een kanaal was en dat was de derde genezing van kanker. De anderen waren niet zo veelomvattend. Mijn dochter zegt dat ik “geherconditioneerd” ben, aangezien ik twee jaar geleden vier bypasses bij het hart gehad heb, stents in mijn nierslagaders, een gebroken heup. Ik heb meer dan 40 jaar voor mijn echtgenoot gezorgd die ziek van de Tweede Wereldoorlog terugkeerde. Ik ging mediteren en mijn dokter begon vragen te stellen omdat ik niet ouder werd zoals anderen en hij vroeg zich af hoe ik zo veel kon doen (ik ben 88). Hij nodigde me bij hem thuis uit om erover te praten en ze waren allen verheugd om over de Weg te horen!
MMP, Meadville (Pennsylvanië, VS).
Benjamin Creme’s Meester bevestigde dat de genezing werd gegeven door de Meester Jezus.